Nino and the City

"გულწრფელი ვარ"

2012-01-20T13:47:00.000-08:00

უბრალოდ, მინდოდა მეთქვა, ცოცხალი ვარ და მომენატრა აქაურობა, ხშირად მიფიქრია დაბრუნებაზე, გააქტიურებაზე, ლასტ ფმ-ზეც, ძველ ცხოვრებაზე ანუ ...
ბევრი რამ შეიცვალა, თითქოს ყველაფერი უკეთესობისკენ, მაგრამ ძველი დრო მაინც კარგი იყო.

სხვა?
ვმუშაობ, ცოტას ვსწავლობ, გეგმებს ვადგენ და მიზნებს ვსახავ, და ნუ ვოცნებობ კიდეც, ოღონდ რეალურზე.

და როდესაც ვამბობ, რომ მომენატრა აქაურობა, გულწრფელი ვარ.

მცხეთასთან არიან

2011-06-05T10:57:00.000-07:00

დღეს, აგვისტოს 5 დღის პრემიერა შედგა.

2 დღის წინ ბაქოდან ჩამოვედი (ამ ვიზიტზე ოდნავ მოგვიანებით ვრცლად დავწერ), სადაც რამდენიმე სიტყვით ადგილობრივ ბლოგერთანაც ვისაუბრეთ. მაშინ გამახსენდა ყველაფერი ყველაზე ნათლად. მაშინ მივხვდი, რომ ასე ცხადად მახათაზე ჩამოგდებული ბომბი არასდროს გამხსენებია, არც ფორუმზე გათენებული ღამეები და რუსეთის საელჩოს წინ აქციები. აუცილებლად ვნახავ ამ ფილმს და ალბათ უფრო იმიტომ, რომ შევადარო ჩემი ემოციები. გავიხსენო მანქანები, რომლებიც კი არ მიდიოდნენ, მირბოდნენ. ბენზინის რიგები და გამოცარიელებული მაღაზიები. საშინელი კადრები დასისხლიანებული ხალხის და სახლიდან გამოყრილი ოჯახები. ომში წაყვანილი და უპატრონოდ მიყრილი რეზერვისტი მეგობრები, "მცხეთასთან არიან" შეგრძნება.

წერილი მშობლებს

2011-04-16T12:51:00.000-07:00

გამარჯობა დედა და მამა
იცით ხომ რომ მიყვარხართ?
მამ, შენით დავიწყებ ...
23 წლის ვარ და ჯერ ვერ შეგეჩვიე. სახლში რომ ხარ რაღაცნაირად ვგრძნობ თავს, ცუდად არა, უბრალოდ რაღაცნაირად. რატომ გიკვირს? შენ სულ ვლადიკავკაზში იყავი, ჩვენ აქ, უშენოდ. ვიცი, იქაც ჩვენს გამო იყავი, ვიცი ამხელა სამყაროში ყველაზე მეტად გიყვარვარ, მაგრამ იცი რა? პატივს იმიტომ კი არ გცემ, რომ ჩემი ბიოლოგიური მამა ხარ, შენ ყველაზე განათლებული ადამიანი ხარ არა მარტო მათ შორის ვისაც ვიცნობ, არამედ საერთოდ (აქ მკითხველების ჩახითხითების ალბათობას ვიზიარებ, მაგრამ ამას მაინც ვწერ, თქვენ მას უბრალოდ არ იცნობთ). ოდნავ უფრო აქტიური, მონდომებული და ხალისიანი რომ ყოფილიყავი, მჯერა მთელი სამყარო შენი ცოდნის წინ თავს დაიხრიდა. უფრო ცოცხალი, რომ ყოფილიყავი მჯერა რაღაც დიდს აუცილებლად გამოიგონებდი. ერთადერთი ხარ ვისაც ნებისმიერ თემაზე სიღრმისეული ცოდნა გაქვს და რომ იცოდე ამას როგორ ვაფასებ და როგორ ვოცდები ყოველ ჯერზე როცა ლაპარაკს მიწყებ, მართალია ეს უფრო და უფრო იშვიათად ხდება, მაგრამ მაინც... შვილი რომ არ ვიყო შენი, ალბათ ყოველთვის ვეცდებოდი შენგან შორს ვყოფილიყავი, არასრულფასოვნების კომპლექსს გამიჩენდი ... მხოლოდ შენ შეგეძლო ეს უზარმაზარი ინფორმაცია შენში დაგეტოვებინა, რამდენ რამეს გააკეთებდი მამ, რატომ? :/ რისთვის? უზომოდ, უაზროდ და უსაზღვროდ განათლებული ხარ, მაგრამ ჭკვიანი არ ხარ :/

დე, მიყვარხარ ძალიან ... მაგრამ მე შენნაირი არასდროს ვიქნები. შვილებს ჩემს სიცოცხლეს ვერ შევწირავ. მე რომ დღეს იქ ვარ სადაც ვარ, ის რომ ვიცი, რაც ვიცი და ის რომ შემიძლია, რაც შემიძლია - შენითაა... ეს ყოველ წუთს და წამს მახსოვს.
ბოდიში, ეს ახალი სახლი, შენი მხრებით და რქებით გატანილი, რომ არ მიხარია. ბოდიში, რომ იმ სახლში უფრო კარგად ვიყავი, სადაც შენ უბედური იყავი...
ბოდიში, რომ უკეთეს შვილს იმსახურებდი და ასეთი არ ვარ, მაგრამ გპირდები კიდევ ბევრჯერ გაგაოცებ ... რაღაც, რომ ხდება კარგი, მხოლოდ იმას ვფიქრობ, დაგირეკო და გითხრა :)

მაგრამ აი თქვენი ჩხუბები მაგრად ყელშია :(

everyday new day

2011-03-16T02:36:00.000-07:00

დილა იწყება ყავით, არა რა ყავით... დილა ზმორებით, ბრაზით და ტკივილით იწყება, დილა სინანულით იწყება, რომ აი ძილისთვის განკუთვნილი 5–6 საათი ისე ნაყოფიერად ვერ გამოიყენე, ნაყოფიერად არ გძინებია, ძილი თითქოს იმდენად ტკბილია, რომ მისი მსვლელობის თითოეულ წამს უნდა გრძნობდე და თითოეული წამისგან ნეტარებას იღებდე. თუმცა რა? მაღვიძარა თავისი სულისწამღები კივილით და ყოველ 3 წუთში გამორთული სნუზი, გაგეღვიძება და გემახსოვრება მხოლოდ ის, როგორ გაიხადე და იქვე მიაგდე ტანსაცმელი, როგორ ჩაიცვი ვარდისფერი დათუნებიანი პიჟამო და როგორ შეწექი ოდნავ აკანკალებული გაყინულ ლოგინში, შემდეგ პირველი მზერა ჭერზე, კუთხეში პატარა აბლაბუდა, ალბათ დედაჩემი ვერ მიწვდა დალაგებისას, ან სულაც ვერ დაინახა.
შემდეგი მზერა ფანჯარაზე და თუ ფარდა გადაწეულია ფიქრები ტანსაცმელზე, ამინდს რა შეეფერება, ადგომამდე ზუსტად უნდა იცოდე რა ჩაიცვა, მერე კარადის წინ ყოყმანის დრო არ არის.
დგები ნელა, ლასლასით ან სულაც ფორთხვით შედიხარ აბაზანაში, ცდილობ ყველაფერი სწრაფად გააკეთო, რადგან საათზე დიდი ისარი უკვე 6–თანაა, ან 7–თან. გინდა იჩქარო, მაგრამ თავი არ გაქვს, არაფერი გემორჩილება, სახეზე ცივი წყლის შესხმაც კი არ გაფხიზლებს, გამორბიხარ, იცვამ შტო პაპალა, რადგან ლოგინში მოფიქრებული აუტფიტი რეალურად ისე მიმზიდველი ვერაა, ან სულაც ზუსტად ის სვიტრი ან მაიკა ვერ იპოვე და ძებნის არც თავი გაქვს და არც დრო... ნახტომში იცვამ შარვალს და პარალელურად გარბიხარ სარკესთან, თმებს სასწრაფოდ რაღაც უნდა მოუხერხო, არა ცუდი იდეა იყო, ღამით თავის დაბანა, სჯობდა ისევ დილით დაგებანა და მერე თუნდაც სველი თმით წასულიყავი სამსახურში, მანქანის ფეჩი 4–ზე დაგეყენებინა და ისე გაგეშრო, მერე რა თუ ჰაერს ისე აშრობს, რომ ყელი გტკივდება და სუნთქვაც კი აღარ შეგიძლია.
მობილურს და გასაღებს სტაცებ ხელს და უმისამართოდ ყვირი კარი დაკეტეთ, ლიფტს იძახებ და ხვდები, რომ ბოლო 10 თეთრიანი გუშინ ღამე ჩააგდე ლიფტში, გულში ერთს გემრიელად ილანძღები და ფეხით დაუყვები კიბეებს მე–9 სართულიდან, ბედი გქონია მე–5 სართულზე ლილი თუ არ შეგხვდა და მეზობლებზე ჭორების მოყოლა არ დაგიწყო, თან რა სუნი ასდის?
ახლად აშენებული და ჯერ დაუმთავრებელი გარაჟის გამო, არც კი გახსოვს მანქანა სად დააყენე, სადარბაზოდან თვალების ცეცებით ოდნავ დაბნეული გამოდიხარ და ხედავ შენს ლურჯას, ჭუჭყიანს, კარს აღებ, ჯდები, საათზე უკვე 47 წუთია, მანქანის გახურების დრო არ არის, ქოქავ, მუსიკას რთავ, მერე წითელი, ერთი, მეორე, აციმციმებული მწვანე, თითმის წითელი და ეზო, მასში დარაჯით და ბიჭებით ყავის ჭიქებით ხელში, მერე კიბე ერთი, მეორე და გამარჯობა.
სამზარეულო, ჩაი თუ ლიმონი მოგვეპოვება ოჯახში, თუ არა და ყავა, აუთლუქი, ფეისბუქი, ჯიმეილი და ესეც განწყობისთვის

წერილი საუკეთესო მეგობარს

2011-01-30T14:20:00.000-08:00

წყარო, შთაგონება, იდეა

როდესაც დავიწყე ფიქრი რა უნდა მიმეწერა ჩემი საუკეთესო მეგობრისთვის არც კი მიფიქრია ადრესატი ვინ იქნებოდა ...
მაგრამ ეს წერილი შენ გეძღვნება და არა იმიტომ, რომ გამორჩეულად მიყვარხარ
შენსავით თავისუფალი არსად არ ვარ, მკიდია რას ვიტყვი, არ ვუფიქრდები არც ერთ სიტყვას, ვიცი, რომ ყველაზე უშვერ სიტყვასაც სწორად გაიგებ... ერთადერთი ხარ ვისაც ჩემგან არ სწყენია ან თუ სწყენია დაუმალავს და ჩემთვის არ უგრძნობინებია (ამას ძალიან ვაფასებ)
როცა ვამბობ ვიზრდებით და ნელ-ნელა ადამიანები საერთოს ვკარგავთთქო შენ არ გგულისხმობ... ალეკოსთვის მითქვამს ხშირად თათიასნაირ ადამიანს არ ვიცნობთქო, ყოველთვის მშურდა შენი მოთმინების, შენი დაკიდების უნარის ...
მიყვარს საყვარლად რომ მოკოხტავდები ხოლმე და მაღაზიაშიც კი რომ უმაგრეს ფორმაში ჩადიხარ, თუმცა ბოლო დროს ამის ნახვის ბედნიერებას მოკლებული ვარ ... ახლა სხვისი ცოლი გქვია და მხრებზე დიდი ტვირთი და პასუხისმგებლობა გაწევს... რასაც რომ იცოდე განვიცდი, შენ ყველაზე ნაკლებად ხარ ისეთი ადამიანი ვინც ცხოვრებისეულ პრობლემებზე უნდა ფიქრობდეს...
განვიცდი შენს პრობლემებს და საშინლად მიხარია შენი ბედნიერება, შენი ქმარიც ძალიან მიყვარს, შენ რომ უყვარხარ ისეთი ზუსტად მე როგორიც მიყვარს. დარწმუნებული ვარ ისეთს გხედავს როგორსაც მე გიცნობ.
პირველად 5 წლისამ გნახე, მოკლე ფურფუშელებიანი კაბა გეცვა და თეთრი ფურფუშელებიანი ტრუსიკი გიჩანდა : )) პირველ მერხზე იჯექი, მე შენს უკან ... მას მერე ბევრმა წყალმა ჩაიარა და ჩვენ ისევ საუკეთესო მეგობრები გვქვია, შენი მეჯვარე ვარ და ოდესმე ბავშვსაც მოგინათლავ ალბათ, შენნაირი მინდა იყოს, ქარაფშუტა და საყვარელი ...
გულიკები მაქვს თვალებში ...
ყველაფერი მიყვარს შენთან დაკავშირებული, დედაშენი, რომელიც ყველაფერს გისრულებს, ოდნავ შეზარხოშებული მამაშენი სულ რომ უნდა მოგეფეროს, მაგრამ რომ არ იკარებ არასდროს, ბექა რომელიც სულ გეჩხუბება და მე მეკაიფება... შენი ძველი 2 კვირიანი სიყვარულები... გახსოვს მე და შენ მარიამის ოთახს რომ მივადექით და სერენადები ვუმღერეთ? თამუნა რომ გაგვიბრაზდა და გამოგვყარა :D აკოს უბანში რომ მომყვებოდი ყოველ დღე იმ იმედით, რომ სადმე დავინახავდით :D :D :D
მარიამი რომ არასდროს არ გამოდიოდა გარეთ და კორპუსებს წრეებს რომ ვურტყამდით უაზროდ, მაშინ ყველა ბიჭს ჩვენთან უნდოდა მოსვლა, მაგრამ ჩვენ ცხვირს ვიბზუებდით :D
პრობლემებიც თითქოს ერთნაირი გვქონდა ყოველთვის და მათაც თითქოს ერთნაირად ვუმკლავდებოდით, გვიტირია კიდეც და ბევრი, ძალიან ბევრი გვიცინია, დალევითაც ისე დაგვილევია, რომ მამაჩემის მოსასულიერებლები გავმხდარვართ, ბევრიც გადაგვიტანია და კიდევ ბევრს გადავიტანთ ერთად. მთელმა მსოფლიომ რომ თავზე დამამხოს ყველაფერი, ვიცი შენთან მოსვლას შევძლებ.

ჩემი ბავშვობიდან მოდიხარ

აქ თმა ცხელი "ატვიორტკით" მაქვს დახვეული

ბავშვი ერთსქესიან ოჯახში ანუ მამა და მამა

2011-01-20T11:15:00.000-08:00

არაფერს ვამტკიცებ და არც ვიცი რისი უფრო მჯერა.
ელტონ ჯონმა ბავშვი იშვილაო, უბრალოდ მაინტერესებს სხვების აზრი, ირღვევა თუ არა ბავშვის(შემდგომში ზრდასრული ადამიანის) უფლებები ჰყავდეს მამა და მამა ან დედა და დედა... რთული საკითხია, ცალსახად ვერაფრის მტკიცებას ვერ დაიწყებ, შეიძლება მთელი გულით უჭერდე მხარს ერთსქესიან ქორწინებას, მაგრამ მეორეს მხრივ ბავშვი, რომლის ყოლის უფლებაც თითოეულს აქვს, ირღვევა თუ არა ბავშვის უფლებები, რომელსაც ეკარგება არჩევნის უფლება, არჩევანი - უნდოდეს ან არ უნდოდეს მამა და მამა ...
ძალიან ცუდად ვგრძნობ-ხოლმე თავს, როდესაც რაღაცასთან დაკავშირებით არ მაქვს საკუთარი მყარი აზრი, ეს ის შემთხვევაა ზუსტად ...

ჩუჟოი სრეძი სვაიხ

2011-01-09T14:11:00.000-08:00

დღეს ჩემი ბავშვობის უახლოესი მეგობრის დაბადების დღეზე ერთადერთი უქმრო-უცოლო სტუმარი ვიყავი და რატომღაც ყველას ეგონა, რომ ამას ძალიან განვიცდიდი, ამრიგად საყოველთაო დამშვიდების ობიექტად ვიქეცი.
მეგობრობა ყველაზე ამოუცნობი რაღაცაა რასთანაც ოდესმე შეხება მქონია.

ძველი - ახალი ერთი ჩორტია

2011-01-07T03:30:00.000-08:00

ამ ღილაკზე მას მერე აღარ მიმიტანია მაუსი რაც უცნაური შემთხვევით უეცრად საკმაოდ დიდი პოსტი წამიშალა ბლოგერმა, დრაფტებში ერთი წინადადაებაც კი არ შეუნახავს. გაბრაზებულს და გაცოფებულს ვორდპრესზე აგერ უკვე მესამედ მაფიქრებინა გადასვლა, თუმცა ისევ დროის უქონლობის გამო ეს ამბავი სამომავლოდ გადაიდო. დღეს შობაა, შესაბამისად ახალი წელი უკვე დადგა და მეც რაღაცნაირად ახალი და იმედიანი ვარ... მოკლედ მინდოდა დამეწერა, რას ნიშნავდა 2010 წელი ჩემთვის ... ბევრი რამ არ მახსოვს, მაგრამ ვეცდები ქრონოლოგიური ვიყო... იანვარში დავიწყე მუშაობა "ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობაში" ეს ნიშნავს, რომ როგორც იქნა წამოვედი ეისითიდან, დღემდე ვმუშაობ გამომცემლობაში, მყავს ძალიან კარგი თანამშრომლები, მათ შორის 2 ისეთი, ვის გარეშეც ცხოვრება უკვე ვეღარ წარმომიდგენია (მგონი ცოტა ხმამაღლა ჟღერს), ჩემი და 3 თვე გერმანიაში იყო და შესაბამისად სახლში ვიყავით მე და დედა, მეტი სივრცე, მშვიდი ნერვები (ქეთო არ გაბრაზდე :D) მე და ალეკო ისევ ერთად ვართ .
გათხოვდნენ ლიკა და შორენა, მყავს 2 არაჩვეულებრივი "სიძე", ჩავაბარე და დროის უქონლობის გამო თავი დავანებე მაგისტრატურას :(
ჩემი განუზომელი მოთმინება/სურვილის წყალობით ახლა სადარბაზოს წინ პატარა, ორკარიანი 1996 წლის 1.4 ძრავიანი. გაურკვეველი ფერის opel corsa cdx დგას და ის ჩემია. მხოლოდ ჩემი ...რა რთულია, როცა ადამიანი ოცნებას ისრულებ და ხვდები, რომ შემდეგი ოცნების ასრულება ბევრად უფრო რთულია, მაგრამ მასზე რომ არ იოცნებო შეუძლებელი.
ბლოგზე ჩემი გაუჩინარების ერთ-ერთი მიზეზი ალბათ ისაა, რომ არ წერო იმაზე რასაც მთელი დღე აკეთებ, ნიშნავს არაფერი წერო, არ წერო იმ ხალხზე (კარგიც და ცუდიც) ვისთანაც უდიდეს დროს ატარებ, ნიშნავს მმმმ აბა სხვა რა უნდა წერო ბლოგზე, რომელიც პირადია და არა თემატური ... ადრე, ძალიან არ მინდოდა ჩემ დას ენახა ბლოგი, სადაც მასზეც ვწერდი, ჩემს დას, რომელიც მეგონა სართოდ არ მიცნობდა, ფეისბუქმა ხომ ადამიანებს შორის საერთოდ ყველა საზღვრები გააქრო და ქეთიმაც მოაგნო აქაურობას ... სამსახურში მომწერა, აქამდე თურმე საერთოდ არ გიცნობდიო, ჩვენს ურთიერთობაში არაფერი შეცვლილა, მაგრამ ვხვდები სულ სხვანაირად მიყურებს და აღმიქვამს ... მგონი უკეთესად :)
წინასაახალწლოდ სამსახურში ერთი სასაცილო ამბავი დამემართა, რაზეც მინდა დავწერო და სულაც არ მეშინია ამას თუ ის ადამიანები წაიკითხავენ ვინც ჩათვლის, რომ ეს არ უნდა დამეწერა, "ბლოგი ჩემია და სწენკას სადაც მინდა იქ დავდგამ" წინასწარ მინდა აღვნიშნო, რომ არც ნაწყენი ვარ და არც გაბრაზებული, ახლა ამაზე უბრალოდ მეცინება.
ახალ წლამდე 1 კვირით ადრე თანამშრომლებმა აკვარიუმიდან ამოვიღეთ ერთმანეთის სახელი და გვარი, მე ამომივიდა ერთ-ერთი რედაქტორი, რომელიც არ არის ფულ თაიმ თანამშრომელი, შესაბამისაც არ ვიცნობ ისე კარგად, რომ მცოდნოდა საახალწლოდ რა ტიპის საჩუქარი გაუხარდებოდა... რა თქმა უნდა ოთახში ვინც ვზივართ ყველამ ვიცოდით ვის ვინ ამოუვიდა და შესაბამისად რჩევებსაც ვეკითხებოდით ვისთვის რა სჯობდა გვეჩუქებინა ...
საბოლოო ჯამში ნათიას ჩემი აზრით ძალიან საყვარელი და სახალისო საჩუქარი გავუკეთე, დიიიიდიი ფუმფულა კურდღელი ჩუსტები, ინდიზაინში ავაწყვე მისალოცი ბარათი, ზედ სანტა კლაუსებით, ზარებით და ა.შ. ბანწიკიც ჩემი ხელით შევქმენი და მივაწებე მისალოცს, ასევე ჩემით შევფუთე და მოკლედ მთელი სული ჩავაქსოვე საჩუქარში. (მუღამი ამ ყველაფრის იყო ის, რომ ნაძვის ხის ქვეშ დალაგებული საჩუქრები საახალწლო ფართიზე თანამშრომლები და ასევე მთარგმნელ-მხატვარ-მწერლების თანდასწრებით უნდა გახსნილიყო) თუმცა ის არ მოვიდა, უბრალოდ არ მოვიდა და საჩუქარი ალბათ ისევ ნაძვის ხის ქვეშ მარტო დევს და პატრონს ელოდება .აი ისიც, ხომ ლამაზია?
30-ში დილიდან დიდ სამზადისში ვიყავი, ყველაფერი მზად უნდა ყოფილიყო საღამოსთვის ... სტუმრები მოვიდნენ, თანამშრომლებიც ფოიეში მოგროვდნენ, მისასალმებელი სიტყვის შემდეგ საჩუქრების გახსნის დროც მოვიდა და რადგან ინდივიდუალურად ნაძვის ხესთან მისვლა დროში იწელებოდა, ყველამ ჩვენ ჩვენი საჩუქრები ავიღეთ და გავხსენით. ჩემთვის განკუთვნილი საჩუქარი ლურჯად შეფუთულ დიდ ყუთში იდო (ფოტოზეც ჩანს) და არ გაინტერესებთ რა იდო არ ყუთში? :D არც მეტი, არც ნაკლები 10 ლარი, რომელიც რა თქმა უნდა არ მივიღე. 10 ლარი იმ მიზეზით, რომ ვერ მოიფიქრა რა ეჩუქებინა. ახალ წელს მაინც ხომ არ არის რთული საჩუქრის არჩევა... ათასნაირი სუვენირებითაა მაღაზიები სავსე... იმ წუთს ძალიან გავბრაზდი, მეწყინა, დავიგრუზე, თავი შეურაცხყოფილად ვიგრძენი ... ხო რაც მთავარია ფული მანქანის გასარეცხად ყოფილა განკუთვნილი. მანქანის, რომელიც წინა დღეს გამირეცხა ალეკომ ... იქ ვეღარ გავჩერდი და მაშინვე წამოვედი ... მანქანაში მთელი გზა ვტიროდი და უაზროდ დავატარებდი ქუჩებში ... ვერაფერს ვხედავდი ... მერე ვინანე, მინდოდა იქ ყოფნა ... თუმცა ისეთი ხასიათით იქ ვერ ვიქნებოდი ... რაღაც ნომინაციებში ვყოფილვარ დასახელებული :D ახლა მეცინება ამაზე, იმ წუთს შოკი მქონდა ძლიერი და გულისწყვეტა, მე ვიცი რა განწყობითაც გავუკეთე საჩუქარი სხვას და სანაცვლოდ 10 ლარი მივიღე ... ვიცი, რომ ბოროტულად არ უქნია და არც ჩემს შეურაცხყოფას ისახავდა ის 10 ლარი მიზნად, გული იმაზე დამწყდა, რომ თავი ფიქრითაც არ შეუწუხებია ...

ისე, ჩემი ქართული მასწავლებელს უფრო ხშირად რომ ეთქვა გრძელი სიტყვა მოკლედ ითქმისო, პოსტიც ალბათ არ გამოვიდოდა ამხელა...
ტუუუტ ლამარა და ნინო მას !!!

P.s. ხო, მართლა ყველას წარმატებულ და ნაყოფიერ წელს გისურვებთ

შემოსავალი ხრამია

2010-11-22T13:38:00.000-08:00

ვინმემ დამათვრეთ და ბლოგის პაროლი გამომტყუეთ. დრაფტებში იმდენი გამოუქვეყნებელი პოსტია. არც მახსოვს ბლოგის წერა რატომ დავიწყე 3 წლის წინ, მახსოვს აივერსონის და სალის ბლოგს ვკითხულობდი, ოღონდ სალის ბლოგი ლოგ.ჯიზე იყო მაშინ და მეც დავლოგჯინდი... ძალიან სასაცილო რაღაც კი იყო ეს ლოგ.ჯი ... მაშინ ვერ ვხვდებოდი და არც მაინტერესებდა, როდის რა ითიშებოდა, როდის რა დგებოდა თავდაყირა ... ბოლოს ჩემი უწყინარი ბლოგი საერთოდ წაშალეს ... URL-იც კი არ შემორჩა ჩემს მეხსიერებას. მას მერე გადმოვბარგდი და დღემდე ვცხოვრობ ბლოგერზე, სიტუაციების ცვლა არ მიყვარს და ნივთებს რთულად ველევი, ვიცი კარგია ვორდპრესი და ოპელიც არ არის კარგი მანქანა, მთავარი უკვე ისაა რა გიყვარდება. მას მერე ვწერ რაღაც უაზრობებს და მკითხველთა სტაბილური რაოდენობა ყოველთვის მყავდა, ქუჩაშიც უთქვამთ უცნობებს შენს ბლოგს ვკითხულობო და ერთ დროს მეც ვიყავი ამაყი იმით, რომ ბლოგერი მერქვა, ახლა თითქოს ფიქრს გადავეჩვიე და გავზარმაცდი...
გუშინ "რაღაც" შეხვედრაზე ვიყავი, სადაც მითხრეს, რომ ჩემი პროფილი და ბლოგი უნახავთ facebook-ზე და უცებ ისეთი შეგრძნება გამიჩნდა უხერხულობის, აი დილით დაულაგებელ და საშინლად არეულ სახლში სტუმარი მოულოდნელად რომ დაგადგება თავზე :D და თითქოს ჩემს საძინებელ ოთახში მითვალთვალებდა მეზობელი როგორ მძინავს ...
ჩემი ძველი ცხოვრების სტილი მენატრება, თბილისიდან ისე იშვიათად გავდივარ, ბოლო გასვლა 10 ოქტომბერი იყო, ინტელას და ზღარბის ქორწილი ტყეში, ქორწილი სადაც ყველანი კეტებით, ბათინკებით და დიიიდი ჩანთებით ვიყავით. წივწივას სიტუაციები მაკლია და ის ხალხი, მთლიანად ის დრო, უფრო თავისუფალი და მხიარული ...
ისე კი ყველაფერი კარგად ეწყობა, თითქოს ან უნდა მოვკვდე ან გავკოტრდე :D
ხო, კსტაწი მანქანა ვიყიდე, ჩემი გამომუშავებული ფულით (ამ სიტყვების წერისას განსაკუთრებით ამაყი ვარ). ოპელი მყავს პატარა და კოხტა, თუმცა ბიჭზე კოხტას ნაკლებად ამბობენ, მაგრამ კოხტას კოხტა ჰქვია და სხვაგვარად მას ვერაფერს უწოდებ.

I love you

2010-10-16T14:39:00.000-07:00

დღეს დოდკა მაგისტრანტებს ბლოგის გაკეთებას ასწავლიდა და რაღაცნაირი სევდა შემომაწვა.

ბლოგო, მიყვარხარ

განაღდებული მართვის მოწმობა

2010-09-23T10:54:00.000-07:00

ასეთი პაუზის შემდეგ აქ შემოხედვისაც კი მრცხვენოდა, მაგრამ დღევანდელის მერე მგონია, თითქოს უფლება მაქვს დავბრუნდე, თითქოს ამდენი ხნის გაუჩინარება ღირდა დღევანდელ დღეს.
დღეს კი უბრალოდ მართვის მოწმობის გამოცდა ჩავაბარე და 1 კვირაში ჩემი საკუთარი, ჩემი სახელით და გვარით, ჩემი, ჩემი მართვის მოწმობა მექნება.
რაღაც პასუხისმგებლობას ვგრძნობ და ჩემსა და სახელმწიფოს შორის რაღაც ურთიერთკავშირის და მისი ჩემდამი ნდობის შეგრძნება გამიჩნდა. უფლებას მაძლევს მაღალი რისკის მქონე "რაღაც ნივთი" ვატარო სადაც და როდესაც მინდა. ეს დაახლოებით იგივეა სამსახურში გასაიდუმლოებული დოკუმენტების შენახვის ან მათთან კონტაქტის უფლებას რომ მიიღებ. ნდობას გრძნობ დიდს და უფრო დიდ პასუხისმგებლობას. თან როდესაც შენი შრომით მოიპოვებ ამ უფლებას და შეგიძლია თქვა დამსახურებული იყოო, მოკლედ უსასოამოვნოესი შეგრძნებაა.
ყველაფერი კი იმით დაიწყო, რომ ბათუმიდან ჩამოსულმა 2 დღეში ვისწავლე საკითხები (დანარჩენი რამდენიმე დღე ტეტსტებით ვვარჯიშობდი), 2 სექტემბერს კი მე და ალეკო რუსთავში წავედით, მაშინ პრაქტიკულ გამოცდაზე არც კი ვფიქრობდი, მთავარი თეორია იყო.28/30 – იყო ჩემი შედეგი. იმის გათვალისწინებით, რომ წინა დღეს საერთოდ არც ერთი შეცდომა არ დამიშვია ტესტებში – ცუდ შედეგად მივიჩნიე, მაგრამ მთავარი იყო, რომ შემდეგ ეტაპზე 5 უფასო ცდა მქონდა პრაქტიკის.
პირველივე დღეს ჩავიჭერი "გარაჟზე" (მომიტევეთ რუსული სიტყვა, უბრალოდ ვთვლი, რომ არსებობს რაღაც სიტყვები, რომლებიც სჯობს რუსულად თქვა, აი წარმოიდგინეთ ფარეხში ჩავიჭერი )))) თან ჩავიჭერი სამარცხვინოდ, საერთოდ ავცდი შესაყენებელ ადგილს, მაგრამ ვთვლი, რომ ეს სანახევროდ ასტრაზე მომზადების ბრალი იყო, მაინც აქვს გამოუცდელი მძღოლისთვის გაბარიტებს მნიშვნელობა, საჭის და კონუსის სირბილეს და ა.შ. ასე რომ ძალიან კი მეცოდებიან ულუკმაპუროდ დარჩენილი ინსტრუქტორები, მაგრამ თუ ვინმე მომზადებას გადაწყვეტს, ერთმნიშვნელოვნად შკოდა ფაბიაზე ვურჩევ. მე საათნახევარი ვიჯექი მხოლოდ, ვინმეს თუ აინტერესებს, აქვე ნომერი: 893744900 გივი.
მეოერ ცდაზე კი ყველაფერი სხვანაირად იყო, შევასკუპე მანქანა გარაჟში, გავჩერდი სდექ ხაზთან, გავიარე ზიგ–ზაგი, მოვტრიალდი ჩიხში, შევედი და გამოვედი რვიანიდან, გავაჩერე აღმართზე, მაგრამ დაძვრისას ჩამიქრა :( საშინლად დამწყდა გული, თითქმის ბოლოში ვიყავი გასული, სულ ცოტა კონცენტრაცია და ამ პოსტს 2 კვირით ადრე დავწერდი.
მესამე ცდა ისევ სამარცხვინო იყო, ცუდად ვიყავი, ჩავჯექი არც სკამი გავისწორე, არც სარკეები, მარჯვენა სარკეში საერთოდ ვერაფერს ვხედავდი, სიჩქარეში დავქოქე და გავარდა მანქანა : ) მაგრამ მაპატია გამომცდელმა და თავიდან დაქოქვის საშუალება მომცა, თუმცა სულ ტყუილად, ისევ გარაჟში ჩავიჭერი.
დღეს? დღეს ყველაფერი სხვაგვარად იყო, მიუხედავად იმისა, რომ ფაბიაზე დილით ჩაწერილს და მისულს იქ სხვა გოგო დამხვდა და მხოლოდ ნახევარი საათი მოვახწერხე ვარჯიში, მიუხედავად იმისა, რომ პირადობა დამრჩა და სახლში მიბრუნება მომიწია, მიუხედავად იმისა, რომ 117 ავტობუსი, რომელიც პირდაპირ საპატრულოსთან მიდის 2 დღის წინ გაუუქმებიათ და მე გაჩერებაზე ზუსტად 40 წუთი ველოდე, მიუედავად იმისა, რომ ძლივს მივაგენი ადგილს, სადაც რუსთავის მარშუტკები გაივლიდნენ, მიუხედავად წვიმისა საპატრულოს ასახვევთან ძალიან საყვარელ ტაქსისტს ჩავუჯექი და მივხვდი, ყველაფერი კარგად იქნებოდა, მჯერა ნიშნების და რა ვქნა. დამაიმედა, რომ ადვილად ვისწავლიდი მექანიკის ტარებას და მჯერა, არც ერთ ბიჭზე ნაკლები მძღოლი არ ვიქნები, დარწმუნებული ვარ, უბრალოდ. ვგრძნობ ეს ჩემი სფეროა :D
გარაჟი, ზიგ–ზაგი, ჩიხი, რვიანი, აღმართი, პარკინგი თავის სტოპებიან შუქნიშნებიან და უშლაგბაუმო გადასასვლელებიანად, აი დიდ ით, აი დიდ ით ენდ აიმ სო ფაქინგ ჰეფი.
გამომცდელებს რაც შეეხებათ, 4 ცდაზე 3 გამოვიცვალე და კარგის მეტი არაფერი მეთქმის არცერთზე. თავისი წარუმატებლობა მათ არავინ დააბრალოს, პარკინგზე უკანალი ჯოხს თუ აარტყი და სადგომი მუხრუჭი ამოგიწია მისი რა ბრალია :)
ასე რომ ის ბიჭები ნამდვილად არ არიან არც მონსტრები და არც ჩაჭრაზე ორიენტირებულები. საყვარლები არიან <3 :D
მე სანამ მოედანზე გავიდოდი, ძალიან მაინტერესებდა განლაგება და ჩემსავით თუ ასე გაინტერესებთ, სპეციალურად თქვენთვის, ესეც მოედნის და საგამოცდო ელემენტების განლაგება. არ დამცინოთ, ფეინთში გავაკეთე : ))))

თუ რამე გაინტერესებთ, კომენტარებში კითხვებს ველოდები, თითქმის ყველაფერი ვიცი : )) თეორია ვისწავლე აქედან მომსახურების სააგენტო და აქედან http://prava.drive.ge/

გისურვებთ წარმატებას

დიდი წვალება და ნერვების შლაა, მაგრამ დამიჯერეთ ჩაბარებული გამოცდით მანქანიდან გადმოსვლის შეგრძნება ყველანაირ წვალებად და დაგრუზვად ღირს.

პრავა.დრაივ.ჯი

მიზნისკენ სწრაფვა, ნაბიჯი № 1

2010-07-28T06:54:00.000-07:00

ყო ცდა, ერთი, მეორე, ნაბიჯები კი არ ყოფილა
მანქანის ტარების სწავლას ახლა უკვე ოფიციალურად, გამოცდილ ინსტრუქტორთან ვიწყებ. დღეს დილით პირველი გაკვეთილი მქონდა და აღფრთოვანებული წამოვედი.
რამდენიმე დღეა http://prava.drive.ge/-ზე მართვის მოწმობის გამოცდის ჩასაბარებელ ბილეთებს ვსწავლობ და ერთ დღესაც აქცია დამხვდა, პრაქტიკის ყოველი მე–6 გაკვეთილი უფასო. მიყვარს სპეციალური პირობებით და ფასდაკლებებით სარგებლობა,
ინსტრუქტორი ბატონი ალეკო, ძალიან მშვიდი და გაწონასწორებული კაცია, რაც ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანია, რადგან უბრალოდ ვერ გავუჩერდები მანქანაში კაცს, რომელიც მიყვირებს, რატომ ჩაგიქრა მანქანაო (ეს ვიღაც–ვიღაცეების გასაგონად :D)
მაღვიძარა 8–ზე მქონდა მომართული, მაგრამ რატომ არ დარეკა ვერ მივხვდი, რომ არა ალეკო ახლაც მეძინებოდა ალბათ.
ზუსტად 9 საათზე პოლიციის აკადემიის წინ მდებარე სავარჯიშო მოედანზე ვიყავი გლდანში. გავიცანი ბატონი ალეკო, საყვარელი და ბუნჩულა, უზომოდ მშვიდი.
რამდენიმე წრე დავარტყით მოედანს და ახლა უკვე ილეთების დროაო. მანამდე რამდენჯერმე ჩამიქრა მანქანა, "კონუსი გათიშე" მეგონა ნიშნავდა "კონუსიდან ფეხი აიღე" :D :D
უკვე მეორე და მესამე ცდაზე მგონი მშვენივრად დავაყენე მანქანა პარკინგზე, თან სრულიად მარტომ, მითითებების გარეშე და რომ ნახოთ რა გაბადრული და სიმაყით აღვსილი ვწერ ამას, ჩემს მაგივრად თქვენც გაიხარებდით, მჯერა :)
მართვის მოწმობისკენ მიმავალ გზაზე გადადგმულ მეორე ნაბიჯზე ხვალ გიამბობთ, არ გადართოთ!

tbc smart club და მე

2010-07-25T13:55:00.000-07:00

ვიცი სისულელეა, უბრალოდ არასდროს არაფერი მომიგია და რაღაცნაირად სასიამოვნო შეგრძნებაა ...
ასე მითხრეს ბლოკნოტს, საწერ კალამს და სმარტ ბარათს გაჩუქებენო ზედ 1-2 ქულით :D :D :D
აფორიაქებული ველი :В

თან ჯერჯერობით მომწონს ეს ბანკი (ერთ–ორ არაკომპეტენტურ თანამშრომელს თუ არ ჩავთვლით, რომლებმაც ინტერნეტ–ბანკი ისე ჩამირთეს პირობები მომატყუეს ან just არ იცოდნენ)

გამოჩნდა

2010-07-23T13:41:00.001-07:00

9თვიანი პაუზის შემდეგ გამოჩნდა, თავისი ინიციატივით...
მანამდე ერთი საკმაოდ უსიამოვნო საუბარი იყო და მას შემდე დუმილი და აი მართლა დიდი გულისწყვეტა.
დღეს კი აიღო და უბრალოდ გამოჩნდა ...
გამოჩნდა იმ სიტყვებით, რომლებიც ალბათ 9თვის წინ უნდა ეთქვა და არ ვიცი ამ სიტყვებს დღეს აქვს თუ არა ძალა. რთული ყოფილა დახურული კარების ხელახლა გაღება, მითუმეტეს როცა გეშინია ისევ დასახური არ გახდეს ეს კარი ...
როცა გეშინია, იქნებ აღარაფერი გვაქვს საერთო და ეს ცდა უფრო ცუდია ვიდრე კარგი.
იქნებ არც მინდა ვაპატიო ან არ შემიძლია, უბრალოდ არ ვიცი მართლა შეიცვალა თუ მე მომეჩვენა, იქნებ მეც თუ გავთხოვდი ოდესმე მასეთი გავხდე.გამოჩნდა და ისეთი კითხვებით დაბრუნდა, იმ წამსვე ვიგრძენი უზარმაზარი უფსკრული ჩვენს შორის, უზარმაზარი სივრცე, შავი ან საერთოდ უფერო ... რამდენი რამ გამოტოვა ჩემი ცხოვრებიდან და რამდენი არ მინახავს მისი. შევსება დასჭირდება ამ სიცარიელეს და არ ვიცი მზად ვარ თუ არა. ამ ყველაფრის მიუხედავად, მთავარი ხომ მაინც ისაა, რომ გამოჩნდა და ე.ი. მოვენატრე და ეს ხომ აი ძალიან ძალიან სასიამოვნოა, მაგრამ თან რთული.

ღამის 2 საათის ოცნებები

2010-07-12T15:18:00.000-07:00

არა და არა
აქ ეროტიკულ ოცნებებზე არაფერი წერია ...
უბრალოდ საშინლად ვარ დაღლილი, თან 2 საათი ხდება, თან მალე ძილს ვაპირებ და როგორც წესი რაღაც კარგზე უნდა ვიფიქრო.
ძილის წინ ბიჭებზე(ნუ ამჯერად ბიჭზე) და მსგავს რომანტიკულ მოვლენა/საგნებზე აღარ ვფიქრობ, ჩემი ცნობიერიც მატერიალურ ოცნებებს მიეჩვია და აი ისინიც:
საკუთარი 1 სართულიანი სახლი პატარა მანსარდით. (70 000)

200კვ/მ ეზო

გაზონი (რა ღირს არ ვიცი)

გაზონის საჭრელი 200-300

გრილი <3

ჰამაკი, ე.წ. კაჩალკა და სკამი, რომელზეც ბლოგზე დასაპოსტ ამბებზე ვიფიქრებდი.

ი კუდა ჟ' ბეზ ... მინ. სიღრმე 1 მ, მაქს. 3.

მადა ჭამაში მოდისო და ბოლოს მივხვდი, რომ ძალიან მინდა აი კიდევ ეს :S

გაძვირდა ცხოვრება ...

რავიცი, მაინც თუ შეგხვდით ...

2010-07-09T06:33:00.000-07:00

ერთი თვის წინ დამთაგა კიკიტომ და ახლა ვიწყებ წერას.
ბოლო დროს თითქმის აღარ მაქვს თავისუფალი დრო და ბლოგზე ამდენი ხნის გაუჩინარებაც ბევრი მიზეზიდან გამომდინარეობს.

ქუჩაში რომ შეგხვდეთ ფოტო თუ არ გაქვთ ჩემი ნანახი ვერ მიცნობთ, არაფერი განმასხვავებელი ნიშანი არ მაქვს და არც რაიმე განსაკუთრებულს დავატარებ ...
ქუჩაშიც ნაკლებად დავდივარ მიზეზთა გამო ...
მაგრამ თუ მაინც შეგხვდით, სავარაუდოდ ეს იქნება თამარ მეფისა და აღმაშენებლის გადაკვეთა ( სადაც ვმუშაობ), რომელიმე სკოლის მიმდებარე ტერიტორია (სახელმძღვანელოების არჩევის პერიოდია და ყველგან, ყველგან, ყველგან პრეზენტაციები )
რომელიმე სარეკლამო კომპანიასთან ( სავარაუდოდ adss print )
უახლოესი 2–3 თვის მიზანი დავისახე.და აი ისიც:

Toyota Yaris Vitz
თუ იცით ამ ავტომობილის შესახებ რამე, გთხოვთ კომენტარები არ დაიშუროთ ... სხვა ვერაფერი შევარჩიე, ერთადერთი მარჯვენა საჭე მაფიქრებს. რამდენად გამძლეა, რამდენად ეკონომიური და რამდენად ძვირი ღირს მისი ნაწილები? (ასევე მივიღებ ნებისმიერ რჩევას სხვა მოდელთან დაკავშირებით)
ვმოძრაობ საზოგადოებრივი ტრანსპორტით, რაც ყველას მოგეხსენებათ ზაფხულში რა საკითხებთან არის დაკავშირებული. სამსახურიდან გამომდინარეც მიწევს ბევრი სირბილი, ასე რომ მანქანა მჭირდება ჰაერივით... იმ ფაქტსაც თუ გავითვალისწინებ სად ვცხოვრობ და რაოდენ ზარმაცი ვარ, მეყოლება მანქანა და არ დამეზარება არსად წასვლა.

გზაში (გარეთ ყოფნისას) არ ვუსმენ მუსიკას, ჩემი მპ3 პლეიერი გაფუჭდა, ტელეფონი კი იმდენად ძველი მაქვს, რომ მისი ელემენტი ერთი სიმღერის დაკვრასაც ვერ აიტანს.
ძირითადად მაცვია შარვლები, მაგრამ ბოლო დროს მოკლე იუბკებს მივეპარე და არ მადარდებს რამდენად მიხდება და თუ გაგიმართლათ და ქუჩაში კაბით შემოგხვდით ადვილად შეგიძლიათ ამომიცნოთ მარჯვენა ფეხის წვივზე მოკალათებული ხალით :( არასდროს ვიკეთებ მაკიაჟს, სამკაულს ...
თუ მიცნობთ, მოდით და მითხარით, დავიბნევი, მაგრამ გამიხარდება ...

ახლა 5ის 20 წუთია, 6ზე ტვიტ ჯის პრეზენტაციაა, ჩემი მოსაწვევი კი მაგიდაზე დევს და დევს ...

მმკ, დეისაძე, to be free or not to be free

2010-05-05T12:21:00.000-07:00

ამ ყველაფერში ყველაზე რთული იცით რა არის?
მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირს რომ გაემიჯნო და დაგმო ის აგრესია, რომელსაც სარწმუნოების დაცვის სახელით ანთხევენ ყველაზე და ყველაფერზე რაც მათ დოგმებს ეწინააღმდეგება დეისაძე უნდა გახდე. სადღაც შუაში დგომა არ გამოდის.
"საიდუმლო სირობა" მაგარი დებილობაა, მაგრამ როცა მომხრე ხარ ნებისმიერს ჰქონდეს შესაძლებლობა ხმამაღლა თქვას ის, რისი თქმაც უნდება თითქოს მაშინვე მისი მცველი ხდები.

ისე იმ კავშირში ხალხს ცოტა მეტი ჭკუა რომ ჰქონოდა ისე გავიდოდა დრო ერეკლე დეისაძის სახელი და გვარი ისევ იმ ხალხს ეცდინებოდა მხოლოდ ვინც წიგნის გამოცემამდე იცოდა, ამ აქციებით კი იმას მიაღწიეს, რომ ტირაჟი თითქმის გათავებულია.

ისე თუ დაკვირვებიხართ რა მარტივია საქართველოში პოპულარობის მოპოვება ?

წიგნები რომლებსაც გირჩევდით

2010-05-03T06:22:00.000-07:00

ეს პოსტი არ არის რეკლამა
ამაში ხელფასის მეტს არაფერს ვიღებ :D

ინფორმაციული, რეალისტური, საინტერესო, ~~უვლიკაწელნი~~ ადვილად წასაკითხი ...
ცოტაც სევდიანი ...

გამოგიტყდებით და დიბისი პიერზე გამომცემლობაში მოხვედრამდე არაფერი გამეგო (პრინციპში არც ოსნე საიეშტადზე)., ეს წიგნი კი წასაკითხად მხოლოდ იმიტომ ავირჩიე, რომ ანოტაციაში ეწერა ვერნონ გრეგორი ლითლს ხშირად ჰოლდენ კოლფილდსაც ამსაგავსებენო ...
ეს არის თანამედროვე ენით დაწერილი ძალიან კარგი საკითხავი წიგნი, რომ დავამთავრე ცოტა გულიც დამწყდა ...
ბიჭი რომ ვიყო ალბათ მისნაირი ვიქნებოდი :)
ან 15 წლის ასაკში შევხვედროდი - შემიყვარდებოდა :)

და ბოლოს წიგნი, რომელსაც ახლა ვკითხულობ, ქართველი ემიგრანტის მარადიული სიყვარულის შესახებ.

ჩემი მე–6

2010-04-27T14:04:00.000-07:00

დღეს ჩემს სკოლაში ვიყავი.
6 წელია დავამთავრე და მას შემდეგ პირველად მივედი.
ყველაფერი სხვანაირი იყო ...
სულ, სულ ყველაფერი ...
ნომერიც, მე–20 ისე არ ხვდება გულს როგორც მე–6 ...
შიგნითაც ყველაფერი შეცვლილი, დირექტორიც სულ სხვა (რაღაცნაირად უსიამოვნო), ნინო რამიშვილის გარეშე ცუდი სკოლა დამხვდა, სამასწავლებლოშიც უცხო პედაგოგები...
ძალიან ცოცხლად გამახსენდა ბავშვობა, კლასელები, ლალი მარუაშვილი ...
დაწვრილებით ვუხსნიდი ლიკას ჩემ დროს სად, როგორ და რა იყო (ალბათ არც აინტერესებდა).
უბრალოდ ძალიან მინდოდა მელაპარაკა :D
გვერდით მშენებარე კორპუსი, მოხუცი როტვეილერი, 25 თეთრიანი (ყველაზე გემრიელი) კარტოფილის ღვეზელები, ჩემი დაქნეული კლასელები, ფრაუ ლამარა, რუსულის ყველაზე მაგარი მასწავლებელი ...
მოკლედ, იგივე მხოლოდ შენობა დამხვდა, ისიც მწვანედ შეღებილი და ეს ყველაფერი ჩემს მოგონებებს რომ არ დაემთხვა საშინლად დამწყდა გული ... ვერაფერს მოვეჭიდე ...
ვერაფერზე ვთქვი, რომ აი ეს ასეთი მახსოვს : )

ნინო რამიშვილი მაინც დაუბრუნეთ სკოლას!!!

life as it is

2010-04-27T13:44:00.000-07:00

რა საინტერესოა ცხოვრება, როდესაც ირგვლივ ამდენი იდიოტია.
იდიოტების საერთაშორისო დღე გვჭირდება.

it's Monday once again

2010-04-18T22:42:00.000-07:00

ხერხი სჯობია ღონესა

2010-04-15T04:29:00.000-07:00

უზნაძის 68 :)

კიდევ ერთ გარდაცვალებაზედ

2010-04-13T13:54:00.000-07:00

გააღმერთებენ ახლა ნიკო გომელაურს, სტატუსებად მისი ლექსების სტროფებს წაიწერენ, პროფაილ-იმიჯებად მის ფოტოებს დაიყენებენ, წიგნების მაღაზიებში არ შეწყდება რიგი, გამომცემლობები ტირაჟს ტირაჟზე დაბეჭდავენ, 10 000-ჯერ გაიხსენებენ, რომ თბილისში ჯამლეტა ჯონდოს აორსულებს და ეს პირველად მან თქვა...
და ეს მანამდე, სანამ კიდევ ვინმე არ მოკვდება.
არ ვიცი რატომ მაღიზიანებს სელებრითების სიკვდილის შემდეგ ატეხილი გლოვა და ადამიანის შემოქმედების მხოლოდ მაშინ გაპიარება, როცა ის ავადაა, ან როდესაც საერთოდ აღარ არის. და ეს ყველაფერი განსაკუთრებით მაღიზიანებს სოციალურ ქსელებში.
ალბათ ასეც უნდა იყოს და ალბათ ამ პოსტის დადებაც ცუდი იდეა იყო.
ისე კი R.I.P

დადრაფტული ოცნებები

2010-04-08T01:54:00.000-07:00

შეიძლება არ იყოს ყველაფერი კარგად, უფრო მეტიც, ძალიან ცოტა რამ იყოს კარგად და ეს საერთოდ არ გყოფნიდეს, შეიძლება გაღვიძება გეზარებოდეს დილით და ტკივილამდე გინდოდეს ვარჯიში, მაგრამ გეზარებოდეს ... კიდევ დასიებული თვალები გეზარებოდეს, დილის პროცედურებიც გეზარებოდეს და ყველაზე მეტად ის გინდოდეს პიჟამოებით დაძრწოდე მთელი დღე ოთახიდან ოთახში, ყავით ან ჩაით ხელში, შემდეგ რბილად, 3 ზომით დიდი ჟაკეტი მოიცვა, რბილად ჩაჯდე სავარძელში და საყვარელ სერიალებს უყურო ალბათ უკვე მე-18ედ, ან რაიმე ახალ რომანტიულ ფილმს ჩაუჯდე და მერე ბევრი იქვითინო ტრაგიკულ დასასრულზე და შემდეგ ნერვები მოგეშალოს, რომ საერთოდ რატომ მოგივიდა თავში აზრად ამ ფილმის ყურება, ან უკეთესი, You've got mail-ს უყურო და ჩუმად "Puppy song-ს აჰყვე, მერე ნიუ იორკში მოგინდეს ძალიან და კიდევ 1000 რამე მოგინდეს ...
შეიძლება სახლშიც ბევრი პრობლემა იყოს, საყვარელ ადამიანთანაც, თვლიდე, რომ 22 წლის ასაკში ის არ ხარ ვინც უნდა იყო და უკან იმდენი რამ არ გაქვს რამდენიც უნდა გქონდეს, ფულიც იმაზე ბევრად ნაკლები, ვიდრე გჭირდება და უნდა გქონდეს, ძალიან გინდოდეს ანათემას კონცერტზე წასვლა , ვერ მიდიდოდე და ეს ოცნებაც სხვა აუხდენელ ოცნებებთან ერთად ძველ ყუთში (დრაფტებში) მოათავსო, გული დაგწყდეს, მერე ეს გული სხვა რამეს გადააყოლო, დაგავიწყდეს იმისთვის, რომ მერე ისევ გაგახსენდეს და უფრო მეტად დაგწყდეს და ასე დაუსრულებლად სანამ ეს ოცნება ახდება ( ან არ ახდება)
მახსოვს, ადრე კუდამ დაწერა ფორუმზე, მინდა ჩემს ოთახს ორი ფანჯარა ჰქონდესო, ერთიდან კავკასიონი ჩანდეს, მეორედან ზღვა ... წარმოგიდგენიათ რა მაგარი იქნებოდა???
სახლიდან საშინელი გრუზით გახვიდე, მაგრამ მარშუტკაში ვიღაცამ ადგილი დაგითმოს, მზემ შემოგანათოს და ბუსუსები აგითამაშოს სახეზე და მოგეღუტუნოს :D
საბოლოოდ რისი თქმა მინდოდა ამ პოსტით არ ვიცი

თავისით გაიხსნა ახალი პოსტის შექმნის ფანჯარა, ჩემდაუნებურად და ასევე ჩემდაუნებურად დაფაბლიშდება 2 წუთში (მანამდე სათაურზე უნდა ვიფიქრო - ყველაზე რთული რამ პოსტის შექმნისას)

ახალი დიზაინი

2010-04-04T02:52:00.001-07:00

როგორც იქნა
მალე .ge-ც მოგელოცოთ :)

how to drive ???

2010-04-02T15:41:00.000-07:00

4 დღე ვისვენებ, არ მჯერა
ისე არ მჯერა, რომ რა ვაკეთო არ ვიცი
ხან რას მივასკდები, ხან რას : )
მანქანის ტარების სწავლას ვცდილობ და ვხვდები, რომ არ გამომდის, არ მესმის როგორ აქვს მილიონობით ადამიანს გათავისებული ეს საშინელება ...
ვერასდროს ვისწავლი, აზრი არ აქვს ...
სადღაც 40 წუთი საჭესთან ჯდომის შემდეგ უზარმაზარი ფსიქოლოგიური დაღლილობა ვიგრძენი ...
მე იმ სასწაულ გამოცდას ვერ ჩავაბარებ.
მოვკვდები
ალეკო ჭკუიდან გადავიყვანე მგონი, მაგრამ დიდსულოვნება გამოიჩინა და ხვალაც შემომთავაზა ვარჯიში ...

ასე ვიყავით ორივე

and who's the 67th

2010-03-31T12:36:00.000-07:00

მიყვარს ფილმს ნეპრედსკაზუიმი სცენარი რომ აქვს
ისიც მიყვარს გაურკვეველი დასასრულის გამო ნერვები რომ მეშლება
ტვინის ჭყლეტვა იმაზე, თუ როგორ განვითარდ(ებოდ)ა მოვლენები
რაღაც ისეთ ზაცეპკას რომ გიტოვებს, მერე კიდევ დიდი ხანი რომ გახსოვს და გეფიქრება
სხვებთანაც რომ არჩევ და კამათობ კიდეც ...

ლინკი IMDB-ზე 8,1/10
ფილმის საიტი

fragile dreams

2010-03-30T06:17:00.000-07:00

MAY:
Anathema will be playing a short series of special concerts to coincide with the album release. Alongside shows in established Anathema territories such as The Netherlands, Turkey and Russia, this spring tour will also see the band play their first ever show in Bulgaria, an opportunity they are looking forward to very much.
სურვილი: უდიდესი (მეტი, რომ არ შეიძლება)
პრობლემა: 250$ და სამსახური
ვიტირებ

სულ ვოცნებობ(დი) ჩემი საყვარელი ჯგუფების კონცერტზე წასვლას
ასეთი შესაძლებლობა შეიძლება მეორედ აღარც მომეცეს

ერთი

2010-03-28T12:07:00.000-07:00

ყველასგან და ყველაფრისგან თავისუფალი ერთი კვირა მინდა, წავიკითხავდი ყველა ბლოგს, რომლებსაც ბოლო დროს საერთოდ ვეღარ ვკითხულობ ...
ვუყურებდი House M.D.-ს, Gray's anatomy-ს და Sex and the city-ს ყველა სეზონს თავიდან ...
დავლევდი ბევრ რძიან ყავას და საღამოობით ერთ ჭიქა წითელ ღვინოს, მოვუსმენდი Sara Lov-ს, Alina Orlova-ს, Anathema-ს, Demian Rice-ს და Jeff Buckley-ს ...
შემდეგ ჩვეულებრივ ცხოვრებას დავუბრუნდებოდი
სიამოვნებით
***
ერთადერთი

სტროფისტული ტრაქტატი დედამიწას

2010-03-24T13:05:00.000-07:00

არ მიყვარს:

ცუდი ხასიათის ადამიანები - ჩემი უხასიათობაც მყოფნის,

სიზმრის რაინდებზე დანიშნული,

უაზროდ შეყვარებული ქალები,

რომანის გმირების ასლები,

გამორჩენის მიზნით გაჩენილი რომანტიკოსები,

ალერსით დაღლილი წყვილები,

უმისამართო ღიმილი,

არამიწიერი სინაზე,

კოცნამდე ახსნილი სიყვარული.

სტუმრებისთვის დადგმული საქორწინო ცერემონიალი,

ძალიან საქმიანი, დაკავებული, "მეჩქარება ადამიანები",

ყვავილების ჩვეულებრივი თვალებით გამყიდველები,

საკუთარი შემოქმედებით აღფრთოვანებული შემოქმედები,

უაზროდ ბედნიერები,

სხვისი პირჯვრის წერის დროს გახსენებული რწმენა,

მთელი სიცოცხლის მანძილზე

არცერთხელღამეგანათენები ადამიანი.

მკერდდაკოცნილი ქალწულები,

უშრომლად მდიდრები,

ამპარტავანი თავმდაბლები,

ყველაფრის უფლებად აღქმული თავისუფლება,

სუფრაზე აცრემლებული პატრიოტები,

მარტოსულები ჩემი ჩათვლით,

ძალის მოყვარული ცოლები,

მორალის მქადაგებელი შინაბერები,

მტერის მტერთან ძმადნაფიცები,

ფულით აშენებული მზეთუნახავების სასახლეები,

ზარმაცი მეოცნებენი,

უშეცდომო სიყვარული,

ზამთრის სითბო,

ზაფხულის სიცივე,

წინასწარ გათვლილი დღეების განრიგი,

მშობლების მიერ შერჩეული შვილების მომავალი,

ლხინის მეგობრები,

სუფთად დაწერილი ლექსი,

ფხიზლად დატოვებული ქართული სუფრა.

განათლებული კაცის მტვრიანი ბიბლიოთეკა,

კომპლიმენტის მომლოდნე ლამაზი ქალი,

სიმშვიდის მოყვარული პოეტი,

მტირალა მასხარა,

საფლავში ჩაყოლილი ჭირისუფალი,

ლამაზი კაცი,

ომის არმნახველი სახელწიფო,

საკუთარ ნაკლოვანებებზე თვალდახუჭული ოსტორია,

თამაშით დაღლილი მსახიობი,

ორიგინალობისთვის გამოწვეული სევდა,

უსიზმრო ძილი,

დაგვიანებული პაემანი.

მიყვარს.............................

დ დისკის ლაგებისას ვიპოვე, არ მახსოვს როდის ან რატომ შევინახე, მაგრამ ალბათ თავის დროზე რაღაც გავლენა იქონია ...
გადავიკითხე და თითოეულ ტიპს ცალცალკე და ერთად დავეთანხმე
მათში ჩემი თავიც და ირგვლივ ადამიანებიც რამდენჯერ ამოვიცანი
ხოდა მიხაროდეს თუ მწყინდეს არ ვიცი
(:)
***
სხვა მხრივ?
ძველებურად არის ყველაფერი
სამსახურია და ძალიან ცოტა თავისუფალი დრო
შედეგად უნახავი და მონატრებული მეგობრები
საათზე 00:00
და ჯერაც არდამჭკნარი გაზეთში გახვეული ყვავილები <3
ხანდახან მგონია ძალიან ბედნიერი ვარ, მაგრამ უფრო ხშირად ვფიქრობ, რომ ძალიან დიდ ქაქში ვარ, ჩემს მომავალს ვერ ვხედავ ...
ეს სუსტი პიროვნების სიტყვებია?

just another post

2010-03-18T14:17:00.001-07:00

ბოლო დროს ისტერიულად დამოკიდებული ვხდები youtube-ზე
აქ ჰით ლეჯერი 20 წლისაა, რაღაც ქორფა, უდარდელი და ბავშვური

მას მერე 13 (2 ოსკაროსანი) ფილმში ითამაშა და ეს ყველაფერი 29 წლის ასაკში რომ მომკვდარიყო იმისთვის, sad, ამ კადრებს რომ ვუყურებ განსაკუთრებით მაშინ მწყდება გული. რაღაც, ახლობელი ადამიანის გარდაცვალებასავით განვიცადე.
ეს კი სიმღერის "cant take my eyes off you" ერთ-ერთი საუკეთესო შესრულება (ჩემი აზრით) შეიძლება მეთიუს ხმა მაგიჟებს და იმიტომ :)

***
სპეშალ ბოდიში ქეითს
ძალიან მრცხვენია და წინა პოსტის კომენტარებში ვერ შევდივარ
მართლა ძალიან მრცხვენია
არ გპირდები
ერთხელ დაგირეკავ
:)

mix - post

2010-03-13T11:38:00.000-08:00

ბევრს ვფიქრობ ბლოგზე ჩემი გაპასიურების შესახებ, მინდა რაღაცას დავაბრალო, რაღაც მიზეზი მოვუძებნო ამ ფაქტს, რომ მერე ამ მიზეზიდან დავიწყო მკურნალობა, მაგრამ ამაოდ.
დიაგნოზი არ არის დასმული ( დიაგნოზზე გამახსენდა, ჰაუსის რამდენი სერია გამოვიდა, მე კი ... ეტა ნე პრასწიწელნა ), იქნებ სამკურნალოც არაფერია და უბრალოდ გავაგრძელო დრო და დრო უაზრო და არაფრის მომცემი პოსტების წერა ... როგორც ვთქვი დიდი ხანია ამაზე ვფიქრობ, მაგრამ იქამდე არ ვინებე გააქტიურება სანამ აღასპერის პოსტს არ ვნახავდი, ძალიან დამწყდა გული და გადავწყვიტე შევცვალო ყველაფერი. ცვლილებას კი პირველ რიგში დიზაინით დავიწყებ, რაც ძალიან მაშინებს და მაბრკოლებს, გადაწყვეტილებას ვერ ვიღებ, არადა უკვე მარტია და კაცმა რომ თქვას რა დროს ახალი წელია იმ ადამიანის ბლოგზე, რომელსაც ახალი წელი არ ახარებს.
მე რაც შემეხება, კვლავინდებურად პრობლემები, ჩხუბი ალეკოსთან, დაშორებაზე ფიქრი და ყველაზე ცუდი ისაა, რომ მიუხედავად ყველაფრისა, ჩვენი კამათის ყველაზე ცხელ მომენტში მაინც მასთან ყოფნა მინდა, ეს შეგრძნება რომ არა ალბათ დიდი ხნის წინ დავამთავრებდი ყველაფერს.
დავიღალე, რაღაც არნახული და გრანდიოზული დასვენება მინდა ...
მაინც მასთან ერთად .
სამსახურს რაც შეეხება, იქაც ვიღლები ...
ერთი დიდი პროექტი დავიწყეთ ახლა, რომელზეც ცოტა მოგვიანებით დავწერ ...
მივეჩვიე გარემოს, ხალხს ...
მართვის მოწმობის აღება გადავწყვიტე ( უახლოეს მომავალში)
ეს კაცი (ქალიც) მაგიჟებს :love:

NOT TO DO

2010-03-13T08:39:00.001-08:00

ეს იყო ის, რაც არასდროს არ უნდა გააკეთოს ჟურნალისტმა
შეურცხვა იმედს ფანტაზია და პროფესიონალიზმი ...

2010-03-12T13:06:00.001-08:00

თავიდან ყველაფერი კარგად რომ არის და შემდეგ ჯოჯოხეთს ემსგავსება ...
რატომ?
გულით მიყვარს, გონებით არა .

youtube favs

2010-03-07T11:11:00.001-08:00

just, რა

2010-01-27T22:43:00.000-08:00

მუშაობა დავიწყე, აქ არა, აი აქ .

ძალიან მომწონს, კარგი გარემოა, ირგვლივ სულ წიგნებია, არაჩვეულებრივი Head მყავს.

მოწყენის და ბუზების თვლის დრო არ მრჩება და 7 საათი ისე მოდის ვერც კი ვხვდები, act research-ისგან განსხვავებით. აქ ყველაფერი სხვანაირად არის. თანამშრომლებს პატივს სცემენ. ყოველ შემთხვევაში ჯერჯერობით ასე მგონია. ხელფასი ჯერ მცირეა, მაგრამ სწავლის და ზრდის საშუალება მაქვს და ეს ბევრს წყვეტს. საქმეც ისეთია, ტვინის ვარჯიშს რომ ითხოვს, სამაგიეროდ 7 საათის შემდეგ ის ტვინი საერთოდ აღარ მრჩება. ალეკოსთვის დროც ნაკლებია. ყველაზე ცუდი კი ის არის, რომ შაბათსაც 7 საათამდე ვმუშაობ. როდემდე შევძლებ ყველა და ყველაფერი მენატრებოდეს (განსაკუთრებით ჩემი ბიჭი) არ ვიცი :-(

ძალიან მალე, ჩვენი გამომცემლობა გაყიდვაში გაუშვებს წიგნს D-დღე, ერთი სული მაქვს როდის ჩამოვა, ალეკოს უნდა ვაჩუქო. სიურპრიზის გაკეთება მინდოდა, მაგრამ გულმა ვერ მომითმინა და ვუთხარი.

I only wanted to be wonderful ...

2010-01-20T12:01:00.000-08:00

ვჭამ ბიგმაკებს, ვუყურებ ფილმებს, ტორრენტს.რუზე ახალი user-ის დარეგისტრირება ვცადე, მაგრამ როგორც ყოველთვის დრო არ იყო შესაბამისი, შემდეგ ძველით ვცადე შევსლა და ჰოი საოცრებავ ექაუნთი კვლავა აქტიური, звезды на льду-ს 2 გადაცემა გადმოვწერე, 2006 წელს გადიოდა, ვცდილობდი გონებაში აღმედგინა ის დრო, როდესაც ამ გადაცემას დიდი ინტერესით ვუყურებდი, მთელი კვირა შაბათამდე მისასვლელი დრო იყო, რომ საღამოს 8 საათზე ორტ-ზე გადამერთო. ხოდა ვიჯექი და ვფიქრობდი, რას ვაკეთებდი მაშინ, როგორ ვცხოვრობდი, ვინ მომწონდა, სად დავდიოდი, რას ვსწავლობდი, ღმერთო ჩემო 4 წელი გავიდა მას შემდეგ, მთელი 4 წელი, მთელი 1460 დღე და 35040 საათი ...

ვიყავი მე-3 კურსზე, ვსწავლობდი GYLA-ში, ყველაზე გონზე მომყვანი წელი იყო ჩემს ცხოვრებაში. უფრო მეტად დავიწყე ადამიანის უფლებების პატივისცემა და საერთოდაც მოქალაქედ ამ წელს ჩამოვყალიბდი.

***

ვცოფდები, როდესაც ინტერნეტი მეთამაშება, ტორენტი ხან 700-ით იწერს, ხანაც 14-ით, დემიან რაისის 2006 წლის ლაივს ველოდები, რა დამთხვევაა, დღეს 2006 წელი მაქვს სახლში .

არ მიყვარს, როდესაც ჩემთვის სასურველ ფაილს ცოტა სიდერი ჰყავს ტორენტზე , რაღაც გარიყულად ვგრძნობ თავს, რატომ არ იწერენ და ასიდერებენ ისეთ რაღაცეებს ბევრნი, რაც მე მომწონს J

არ მიყვარს, როცა ვხვდები, რომ ზუსტად ის არ გამომდის რაც ძალიან მიყვარს, სიმღერა და ყინულზე სრიალი. ახლა ყინულიც აღარ გვაქვს, მაგრამ როცა გვქონდა ბევრი ფორუმელი დამემოწმება, რომ არაფერი გამომდიოდა. ისე კი მთელი დღე შემიძლია ვუყურო ფიგურულ სრიალს.

სადღაც 3 თვის წინ ერთ კომპანიაში cv გავაგზავნე, დამირეკს, ტესტი დამაწერინეს, შემდეგ მათარგმნინეს, შემდეგ გასაუბრებაზეც დამიბარეს, შემდეგ კი უგზო-უკვლოდ დაიკარგნენ, გამსაუბრებელს ჩემი ბლოგის URL-იც ვუთხარი, საუბარმა მოიტანა უბრალოდ, აუცილებლად ვნახავო, არ უნდა მეჩვენებინა? იქნებ ამიტომაც აღარ გამოჩნდნენ :)

დღეს იმავე კომპანიაში კიდევ ერთხელ დამიბარეს, სხვა თანამდებობაზე, ისევ მათარგმნინეს, თურმე თრანსლეით.ჯის გამოყენება შეიძლებოდა კომპიუტერებში, რომელშიც ინტერნეტი არ არის :) ვთარგმნე, ვიფიქრე რომ ცუდად, უკან წამოსულს გზადაგზა ყველა ის სიტყვა მახსენდებოდა რაც იქ სინონიმებით შევცვალე და წესით არ უნდა შემეცვალა, რადგან ვიცოდი ... მეგონა არ დამირეკავდნენ, მე არ მომეწონა ნათარგმნი, ცნობისთვის ინგლისური უკეთ ვიცი და რუსული კიდევ უფრო მეტად ;) მაგრამ დამირეკეს, ხვალ ისევ იქ, ისევ გასაუბრება ... არ ვნერვიულობ, უბრალოდ გული დამწყდება ისევ თუ უგზო-უკვლოდ დაიკარგებიან :) მაგრამ იტ’ს ნოტ ა პრობლემ ;) დედამიწა კვლავ იტრიალებს.

I only wanted to be wonderful ...

ესეც დემიენ რაისი, enjoy :P

I just can't live without you

2010-01-18T13:05:00.000-08:00

მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი განსხვავებულები ვართ
მიუხედავად იმისა, რომ სხვადასხვა პლანეტებზე ვცხოვრობთ
,რომ ასე ხშირად ვჩხუბობთ ბოლო დროს
,რომ ისეთი აღარ ხარ როგორც ადრე
,რომ ისე ვეღარ გნახულობ როგორც ადრე

loosing my ...

2010-01-15T14:29:00.000-08:00

რჩევა უნდა გკითხოთ
რა აზრი აქვს მეგობრის ძალით შენარჩუნებას?
როცა ადამიანი ძალიან გიყვარს და გრძნობ , რომ მისგან იმის ნახევარიც არ მოდის რასაც შენ გასცემ, უნდა ეცადო შენარჩუნებას?
თავიდან მეგონა მეჩვენებოდა, ყველაფერს გამართლებას ვუძებნიდი, ვცდილობდი ბევრ რამეზე დამეხუჭა თვალი, მის მოუცლელობას ვაბრალებდი უყურადღებობას, ურთიერთობის გაზედაპირულებას, გაზერელებას ...
შემდეგ ისეთი რაღაც გააკეთა, რაზეც ცრემლები იყო პირველი რეაქცია ...
მერე გაბრაზება, შემდეგ ისევ ცრემლები და შემდეგ გონება გამინათდა თითქოს ...
ალეკოსთან ჩხუბის მერე ვფიქრობ-ხოლმე, რომ იქნებ ძალიან განსხვავებულები ვართ და სულაც არ ვართ ერთმანეთისთვის - რაღას ვიწვალებთ თავს ამ ნაძალადევი ურთიერთობით, ეს ვიფიქრე ამჯერადაც ... იქნებ ამოვწურეთ თავი ამ მეგობრობაში და იქნებ ეს ზუსტად ის დროა, როდესაც ყველაფერს დასასრული აქვს .
მაგრამ არა, მე არ ამომიწურავს თავი ამ მეგობრობაში, მაგრამ თუ თუნდაც 1 მხარეა ამოწურული - დასრულებულია ურთიერთობა? ალბათ კი ...
17 წლის მეგობრობა იქამდე მივიყვანეთ, რომ ყველაფერი ისე გახუნდა, რომ ბოლოს მოკვდა და ისეთ ურთიერთობად გადაიქცა მეორეხარისხოვანი მეგობრები რომ გვყავს 1000-ში ერთხელ რომ მოვიკითხავთ (ისიც შემთხვევით სადმე თუ გადავეყარეთ ) ... როდესაც სიტუაციის გარკვევა ვცადე, პასუხი ზუსტად ისეთი მივიღე, მეორეხარისხოვანი ... თან როგორ იცით, მე შენთან ურთიერთობა მინდა, მაგრამ აი მანდ იჯექი, მეორე რიგში ...
ხოდა აქ ვამთავრებ მე, უარს ვამბობ მეორეხარისხოვანი მეგობარი ვიყო იმ ადამიანისთვის, ვისაც მე სხვებთან ერთად პირველ ადგილზე ვაყენებდი .ასეთ ურთიერთობას ყველაფრის დამთავრება მირჩევნია.
მაგრამ რატომ? რის გამო? ასე როგორ გაქრა ყველაფერი?
მესმის, რომ ვიცვლებით, მეც ისიც, ნუთუ ასე ძალიან ?
მე ყველაფერი ისე რომ მახსოვს როგორც იყო და ყველაფერს, რომ იმ განცდითვე ვიხსენებ.

I love the whole world

2010-01-15T04:23:00.000-08:00

რამდეჯერმე დავიწყე პოსტის წერა ახალი წლის შემდეგ და იმდენჯერვე გავუშვი დრაფტში, აუცილებლად გავაგრძელებ, მანამდე კი ამ ვიდეოს უყურეთ, ბევრს გექნებათ ნანახი ...
ძალიან მომწონს, სულ ვმღერი ...
სახლში ვეღარ მიტანენ

რინგტონად დავაყენე, შეგიძლიათ გადმოწეროთ აქედან ;)

მოწვევა ნომერი 2 who'll be next? :)

2009-12-28T13:23:00.000-08:00

გავიდა ერთი წელი და ფორმულა "კრეაიტივმა" ფილმის "რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს" მეორე სერია გადაიღო. რეჟისორი ამჯერად რატი რამიშვილია. თუმცა ფილმის საიტზე რომ არ წამეკითხა ეს, ვერც მივხვდებოდი ... სტილი დაცულია ...
წელსაც დაგვპატიჟეს ბლოგერები ჩვენებაზე, რაც ძალიან სასიამოვნოა. ორმაგად არის სასიამოვნო ის, რომ მეორე სერია ბევრად სჯობს პირველს. საბუნიას თავის მიმოხილვაში უწერია, რომ ზოგისთვის პირველი სჯობდა მეორეს რასაც როგორც მინიმუმ არ ვეთანხმებით მე და ლანდიშა.
მე და დაღლილი იგივე ბოღმა ნინო ერთად მივედით და პრინციპში ერთად წამოვედით, სხვა ბლოგერებთან კონტაქტი არ მქონია, ხო ლანდიშას გარდა ... ისე ქება და ქება და ბლოგერების რიცხვმა იმატა, წელს უკვე ბევრი უცნობი სახე ვნახე, დაღლილს ვუთხარი თურმე რამდენის ბლოგს არ ვკითხულობ-თქო, რა დრო იყო სულ 15-იოდე ბლოგი აქტიურობდა, ჩამოვურბენდი უცებ ბლოგროლს ... ახლა კი მას შემდეგ რაც ლანდიშამ მაიძულა wordpress-ზე გადამეტანა ბლოგი, ბლოგროლი დამეკარგა და ღამის კოშმარივით მახსენდება ჩასამატებელი ბლოგების რიცხვი ...
თუმცა ეს ყველაფერი სასიკეთოა რა თქმა უნდა ...
ფილმზე 13:00-ზე დაგვპატიჟეს და პირველი რაც გამახსენდა ხაში იყო .
კვირა დღეს ასე ადრე ადგომა, რის გამოც ბევრი არ წამოვიდა სამწუხაროდ.
ფილმი ძალიან მომეწონა, ამ საახალწლოდ ზუსტად ისეთია განწყობის შესაქმნელად რომ ინატრებ ...
მე მაგალითად აი ბლოგის თემფლეითიც კი შემაცვლევინა.
განსაკუთრებით მომეწონა ფილმის ხარისხი, ფერები, მსახიობები პოლიციელი ელენეს გარდა .
რამდენჯერმე ძალიან გულწრფელად გამეცინა, მითუმეტეს გვერდით "დაღლილი" მეჯდა "არანასვამ" მდგომარეობაში :D
მთლიანობაში სასიამოვნო საყურებელია, დღეს ჩემი და და პატარა ბიძაშვილი ფორმულა 51-ზე აპირებდნენ წასვლას და მე გადავაფიქრებინე და გავუშვი რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს-ზე :D
თუმცა ჩემს დას არ მოეწონა და პეროს გამოძრობა ვურჩიე :D
იყო რამდენიმე უაზრო კადრი, აი ჩემი აზრით ნოდარის ციხის მონოლოგი და საერთოდ ციხის სცენა ზედმეტად გაწელილია, სცენარიც ცოტა არ იყოს და პრედსკაზუიმია .
მომეწონა ფილმის დასაწყისი, დედების სცენა ( აქ ძალიან მინდოდა იმ კადრზე საუბარი, მაგრამ არ ვისპოილერებ)
ესეც ასე, მე მომეწონა და მთავარია ვინ დაგვპატიჟებს შემდეგი???
ფაქტია, რომ ფილმებს იღებენ ქართველები.
გაღმა ნაპირი love story, გოგონა სლაიდიდან, ყველაფერი კარგად იქნება და ა.შ.
ყველაზე პრადვინუტი ხალხი კრეატივში აღმოჩნდა :D

ე.ი. who'll be next? :)
თინის გადაღებული მე და დაღლილი ))

რელიგიურობა

2009-11-23T14:53:00.001-08:00

არ შემეძლო არ დამედო (დააჭირეთ გასადიდებლად )

წარბია ცოტა სწერვული, თორემ პერწკლია

2009-11-13T10:15:00.000-08:00

ფოტოებიანი პოსტი

2009-10-27T02:15:00.000-07:00

17-ში სერგი დაოჯახდა : )

ყურში ისე უცხოდ მხვდება ეს სიტყვები, იყო ერთი სერგი, ჩემი ბიძაშვილი, ცხოვრობდა ვაზისუბანში, ჰქონდა ერთი პატარა ოთახი, სადაც დიდ დროს ატარებდა, იყო ცოტა ჩაკეტილი და ლაპარაკობდა ასევე ცოტას, ბავშვობაში მე და ქეთის გვცემდა :D ტოისწ ბევრს გვირტყამდა და ასე ერთობოდა, მერე მე ვტიროდი და დედასთან გავრბოდი და სწყინდა, ქეთი არ ტიროდა და იტანდა , ამიტომ მერე მხოლოდ ქეთის სცემდა :D შემდეგ გაიზარდა და არც ერთს აღარ გვირტყამდა ... ახლა ერთი აღარ არის, ორია უკვე : ) არც იმ ოთახში და აღარც იმ სახლში : ) უკვე ბედნიერი და ახალი სოციალური სტატუსით ...

მოკლედ ძალიან მიხარია ...

მიუხედავად იმისა, რომ ქორწილის ტრადიციებს ვერ ვიტან და ფაქტიურად არც ერთი ქორწილიდან ბოლომდე კმაყოფილი არ წამოვსულვარ, ეს იყო კარგი ქორწილი, ლამაზი და მხიარული ...

ერთი-ორი ფოტო ხურდაში :

***

25-ში ალეკომ გამაღვიძა, წამომახტუნა და მერე პარაპლანით გამაფრინა :D

წარმოუდგენლად მაგარი იყო, ისეთი, რომ არც კი მჯერა

ესეც ერთადერთი
და კიდევ ერთი ერთადერთი
***
ბებიაჩემმა მომიქსოვა, ხომ ულამაზესია? :D

P.s. მართვის მოწმობის ბილეთებს ვსწავლობ, რა კოშმარულად ბევრია
P.p.s. წარბებზე, მათი გახშირების მიზნით კასტორის ზეთს ვისვამ, გსმენიათ მისი ამ სასწაულმოქმედების შესახებ რამე?

What music May Come

2009-10-20T11:55:00.000-07:00

ზურიუსის ოცნებებს ვკითხულობდი და ზუსტად იმ დროს როდესაც სახლის პუნქტზე გადავედი დაიწყო CHINAWOMAN ...

ხომ გაქვთ სიმღერები, რომლებიც სხვა ცხოვრებაზე გაწყებინებენ ფიქრს?

ხომ არსებობენ ხმები, რომლებსაც საერთოდ სხვაგან მიჰყავხართ?

ხომ არსებობს მელოდია,რომელიც სულ სხვა ამბებს გახსენებს და საერთოდ განსხვავებულ ფიქრებს აღძრავს?

ხომ ხომ ???

ვერ აღვწერ სად აღმოვჩნდი LOVERS ARE STRANGERS-ის დაწყებისას ...

ეს არც ჩემი საყვარელი ჯგუფია და არც რამე განსკუთრებულად გამორჩეული

უბრალოდ ჯგუფია, რომელიც უნდა იცოდე

ალბათ უნდა ...

მე მიხარია, რომ ვიცი და ხანდახან სულ შემთხვევით პლეილისთში მოხვედრისას რეალობას მწყვეტს, ცოტა ჩაბნელებულ სახლს ღია ფანჯრებით და ქარით ამ ფანჯრებში, წარმომადგენინებს ... სადაც ცივა, მაგრამ რაღაცნაირი სიმყუდროვეა და ერთი ჭიქა ცხელი ჩაია, დიდი, სქელი ნაქსოვი ჟაკეტია და თბილი წინდები ...

სადაც სულ მცირედი გაურკვევლობაა, გრძნობებში და ოცნებებში, ან თუნდაც გეგმებში ...

არ ვიცი , მომინდა უცებ სისულელე დამეწერა

Ich will

2009-10-11T13:21:00.000-07:00

არავისაც არ დავუთაგივარ, ხოდა მე თვითონ დავწერ : )

ვოცნებობ რაღაც ერთი შეხედვით მიუღწევად ან ძალიან რთულად მისაღწევ საგნებზე და მოვლენებზე, მაგალითად დაკარგულ ტერიტორიებზე, ოზონის ხვრელის გამთლიანებაზე და მსგავს გლობალურ თემებზე, დანარჩენი კი უბრალოდ მინდა ...

მინდა სახლი, მხოლოდ ჩემთვის, ან მაქსიმუმ კიდევ 1 ადამიანისთვის ...

მინდა მაღალანაზღაურებადი და საინტერესო საქმე;

კიდევ ძალიან, ძალიან დიდი ხანი მიყვარდეს ალეკო;

კიდევ ძალიან, ძალიან დიდ ხანს ვუყვარდე ალეკოს;

ჩემი და თეატრის ცნობილი მხატვარი გახდეს;

ისეთი ოჯახი მქონდეს, როგორიც არ მქონია და მინდოდა მქონოდა .

დანარჩენი მირ ვა ვსიომ მირე და ნაცნობ-მეგობრების კეთილდღეობა და ჯანმრთელობა თავისთავად ...

first impressions

2009-10-10T07:03:00.001-07:00

ლექციებზე დავიწყე სიარული, უკვე უზომოდ შემიყვარდა ჩემი ხელმძღვანელი ნოდარ ბელქანია.ეტყობა უნივერსიტეტის პროფესურის 80%ისგან განსხვავებით მაგარი აზრზე მოსული კაცია და უკვე დიდ პატივს ვცემ, ძალიან ყურადღებიანია და იგრძნობა, რომ თავის მაგისტრანტები არ ჰკიდია.

ავსტრიელი ლექტორი მყავს, უსაყვარლესი ზიგბერტი ლექციები აქვს ძალიან საინტერესო, ყოველ სემესტრში 2 უცხოელი ლექტორი გვეყოლება, რაც უნივერსიტეტში დიდი სიახლეა მოგეხსენებათ.

ჯერჯერობით კმაყოფილი ვარ, მაგრამ გრანტის ამბები რომ გადაწყდება გადახდას როგორ შევძლებ ეგ არ ვიცი, არადა ძალიან მინდა დარჩენა და სწავლის გაგრძელება. ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ როგორც იქნა მივაგენი საქმეს, რომლის კეთებაც მომავალში ძალიან გამისწორდება და ძალიან გამიტყდება ფულის გამო თუ ვერ გავაგრძელებ სწავლას.

სასახური მინდა სასწრაფოდ, გრაფიკის მხრივ ხელი არ შემეშლება, რადგან ბატონი ნოდარი შეგვპირდა, რომ ამ მხრივ ყველანაირად შეგვიწყობდა ხელს

რაც შეეხება ამ საკითხის სულ სხვა, მეორე მხარეს - ჯგუფელებს, აქ ცოტა რთულად არის საქმე ...

22 წლის ასაკში, როდესაც მეგობრები გგონია, რომ საბოლოოდ გყავს არჩეული და როდესაც გგონია, რომ აწი ასე დაახლოვებას ვერავისთან ვეღარ შეძლებ, ძალიან რთულია სულ სხვა პლანეტის ადამიანებთან ურთიერთობის აწყობა იმ განწყობით, რომ აი ბაკალავრიატშიც თავიდან ასე იყო და ახლა იქიდან ამდენი მეგობარი შემომრჩა ...

მაშინაც პირველ დღეებში ვფიქრობდი, რომ 4 წელი უნივერსიტეტში მხოლოდ სასწავლებლად ვივლიდი და არასდროს არ გავიცნობდი და დავუახლოვდებოდი არავის, ახლაც ასე ვფიქრობ, მაგრამ განსხვავება არის ერთი- მაშინ ძალიან განვიცდიდი ამ ამბავს, ახლა ეს უბრალოდ მკიდია, თუმცა ვინ იცის ...

ჯერჯერობით კი გამოკვეთლად არაფრის თქმა შემიძლია, უბრალოდ მაინცდამაინც მეგობრობის სურვილი არც ერთს არ აღუძრავს ჩემში, გამოიკვეთა უკვე ერთი გოგო, რომელიც საკმაოდ ძლიერად მოქმედებს ნერვებზე თუმცა საბოლოო შთაბეჭდილების ჩამოყალიბებაში ვეწინააღმდეგები თავს ...

ერთი უსასტიკესად ურტყამს "ლ-ს"

***

ხო ეს ისე, შორენამ გგავსო და :D

უცი

2009-10-06T10:53:00.000-07:00

მოკლე შესავალს მე გავაკეთებ და შემდეგ მთავარზე უკვე სხვა გადავა ...
პირველი გესტი ჩემს ბლოგზე მინდოდა ჩემთვის უახლოესი, ყველაზე გამორჩეული და ყველაზე ჭკვიანის ადამიანის ყოფილიყო,აი ისიც ...
პოსტი სახელად უცი
ვიწყებ ნინუცი :დ
ამ ჯადოსნურ წელს შორეულ კახეთსა და შორეულ სან-ზონაში დაიბადა ორი გოგო უცი და უცი :დ
ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი ბავშვები შემდეგში სულ არ აღმოჩნდნენ ასეთები. ისინი ამ ქვეყნად არსებულ ყველა კომპლექსს ატარებდნენ და ისე ინახავდნენ და უფრთხილდებოდნენ მათ, როგორც დიდ საგანძურს. ერთმანეთის შესახებ არაფერი იცოდნენ, თუმცა მოხდა საოცრება და ოთხმა დიდმა, თეთრმა კედელმა მათ ერთმანეთი აპოვნინა. Kორივეს ძალიან უნდოდა მოხვედრა ამ კედლებში, ეგონათ, ამით რაღაც ძალიან კარგი და დიდი მოხდებოდა მათ ცხორებაში, გამოვიდოდნენ დიდი დიპიტები და მსიოფლიოს შეცვლიდნენ, მაგრამ ეშმაკმა თქვა მუჰაჰაჰაჰაოოო და ახლა ორივე უცი ზის სახლში. ერთ –ერთ უცის ახსოვს მათი შეხვედრა, არა შეხვედრას ვერ დავარქმევთY ამას, მან დაინახა 98 –ე აუდიტორიაში დაბნეული გოგონას სახე, რომელმაც ,,რატომღაც’’ ლექციაზე დააგვიანა და არ იცის რატომ, მარა გაიფიქრა, რომ ეს იყო ის ადამიანი, რომელთანაც შეიძლებოდა მეგორობა, მას ხომ ასე ძალიან უჭირდა ახალ გარემოს შეგუებოდა და ვერავისთან ახერხებდა ურთიერთობის დაწყებას.
დრო გადიოდა, ეს უცი კი დადიოდა ისევ მარტო, ხედავდა მისთვის სასურველ მეგობარს სხვა ბავშვებთან ერთად მოსიარულეს და ძალიან უნდოდა გამოლაპარაკებოდა, თუმცა ეს თითქმის ერთი წლის მერე მოხდა, როცა ეს ჩმორი უცი იდგა გამოშტერებული და გაყურებდა ერთ –ერთ კლეტკასთან მდგომ ყმაწვილს.
-თქვენ დონატებში არ წამოხვალთ? M
-მეეე??
- წამოდი, ცოტა ხანი ავიდეთ.
ხომ შეიძლებოდა ეს სამი წინადადება სულ არ ყოფილიყო და არ იქნებოდა ის, რაც ახლაა და არ ეყოლებოდა უცის უცი : (

posted by: ნანუცი

passსიტყვა, კაბა და უნივერსიტეტი ახალ ამპლუაში

2009-10-06T00:57:00.000-07:00

passსიტყვა ანუ პასვორდი

მას შემდეგ რაც პირველი კონტაქტი დავამყარეთ მე და კომპიუტერმა ჩემს ოთახში და მას შემდეგ რაც დავრეგისტრირდი სხვასადსხვა საიტსა თუ მესენჯერში და მას შემდეგ რაც ყველგან მითითებული განსხვავებული პასსსიტყვა ერთმანეთის მიყოლებით მავიწყდებოდა

ხანგრძლივი ფიქრისა და სჯის შემდეგ ჩემთვის ერთ საკმაოდ მისტიურ და საყვარელ პაროლზე შევჯერდი და კიდევ ერთხელ მას შემდეგ- ყველგან ამ სიტყვით ვრეგისტრირდებოდი, თუმცა ერთ მშვენიერ დღეს, როდესაც კომპიუტერის მომსახურებით ქეთი სარგებლობდა დაგვჭირდა ჩემს სკაიპლისტში მიმატებული ერთ-ერთი user-ის მომსახურება და მეც ჩემი აზით დიდი ოსტატობის ხარჯზე მოვახერხე პაროლის ისე აკრეფა, რომ ჩემს დას არ დაენახა, ამ დროს მთელი კონცენტრაცია და ყურადღება გადატანილი იყო თითების მარჯვე მოძრაობაზე და არც ერთხელ არ შემიხედავს მონიტორისთვის და უცებ მესმის "რას შვრები?" ავხედე მონიტორს და ჩემი столь მისტიური და ყველასთვის უცხო პაროლი წერია სკაიპ ID-ის გრაფაში :))))
ამას რაღა თქმა უნდა მოჰყვა სადღაც 45 წუთიანი დაცინვა ქეთის მხრიდან :D
damn, გამიტყდა, ვიცი არ ისარგებლეს ამით არასდროს და არ დაინტერესდება ჩემი სკაიპ ან სხვა რომელიმე user ჰისთორით,მაგრამ მაინც ვერ გავძელი და შევცვალე ... ძალიან მიჭირს ამ ახალ სიტყვასთან შეგუება:(

კაბა

რაღაც კაბა ვიყიდე, თან უბრალოა და თან მომწონს, რამდენად მიხდება ეს სულ სხვა თემაა, რომ ჩავიცვამ ფოტოს დავდებ, აი ისიც

ზემოდან გადასაღებად ლოგინზე დავდექი და ფეხებიც გამოჩენილა :)) იყოს, აღარ მოვჭერი.

უნივერსიტეტი
ოფიციალურად ჩავირიცხე ორგანიზაციის განვითარების და კონსულტირების სამაგისტრო პროგრამაზე, ეს ძალიან, ძალიან შორს არის იმისგან რასაც ბაკალავრიატში ვსწავლობდი, თუმცა მომავალი მიჩვენებს ესეც ბაკალავრიატივით მცდარი ნაბიჯი იყო თუ არა.
შორენას ველაპარაკებოდი სკაიპში და ნეტა როგორი ჯგუფელები გეყოლებაო და მეთქი ჰააა? რააააოო? ჯგუფელებიოოოოო? მმმმ და ჯგუფლები უნდა მყავდეეეს? ამაზე არც მიფიქრია, მომავალი ორი წელი სადღაც 20 უცხო სხეულთან და გონებასთან მომიწევს თანაარსებობა, ზოგს შევიძულებ, ზოგს დავიკიდებ, ზოგს არც დავეკონტაქტები, ზოგს შეიძლება დავუმეგობრდე და 1-2 შემიყვარდეს კიდეც,რამხელა ოფორთუნითია ომგ.
+ ერთი გაუგებრობა, სამაგისტრო პროგრამაზე ჩასარიცხ მოთხოვნებში ინგლისური ენის B1 დონეზე მაინც ცოდნა იყო მოხსენიებული და გუშინ,როდესაც მეილზე მომივიდა ცხრილი, აღმოჩნდა,რომ ორი საგანს გერმანელი ლექტორები წამიკითხავენ რაღა თქმა უნდა გერმანულ ენაზე, ეს მაშინ, როდესაც გერმანული ენა ხსენებაშიც არ არის პროგრამის აღწერაში, ნუ მე კიდევ კარგი რაღაც მესმის ამ ენის და დავიჯერო 20ვე ასეთები ვიქნებით? რას არ გაიგებ უნივერსიტეტში :D
თანაც, ყველა ლექცია ტარდება დღის საათებში, ანუ სწავლა და პარალელურად მუშაობა უბრალოდ გამორიცხულია და უბრალოდ გამორიცხულია მომავალი 1 წელი შემოსავლის დამოუკიდებელი წყარო, shit!!!
ყველა ნორმალურ სასწავლებელში მაგისტრანტებს სწავლა სამუშაო დღის ბოლოს ეწყებათ და ამ თსუ-ს რა ეტაკა ასეთი, ყველაფერი ასე გვიან რატომ მიდის მათთან? :(
უკვე გამოითქვა რამდენიმე პრეტენზია ამასთან დაკავშირებით, მეილზე მწერენ აწ უკვე ჯგუფელები ხმა ავიმაღლოთო და ალბათ ავიმაღლებთ კიდეც.

პრეზენტაცია ლიფტისთვის

2009-10-05T23:39:00.000-07:00

ბლოგის რომელ დეფინიციაზეა საუბარი, როდესაც თვითონ ბლოგის სახელი დიდ აურზაურთან და გაუგებრობასთან არის დაკავშირებული. პრინციპში ჩემსავით ...
თავდაპირველად იყო "ვჭრით და ვიბარებთ რადიატორებს" აქედანვე ბლოგის url radiatori, ახლა my beautiful sinking ship - devics-ის სიმღერა და ეს ქვესათაური "ახალგაზრდა უტვინოს ვნებანი" ვერთერის მიმბაძველობით.

მოკლედ, ჩემი ლამაზად ძირვადი გემი არის things I do, places I go, and just thoughts that run through my mind ...

I Have Nothing to Say and I Am Saying It

2009-10-01T10:52:00.000-07:00

რა ხდებოდა ჩემს ცხოვრებაში ნეტა მაშინ, როდესაც დღეში 2-3 პოსტს ვაცხობდი?
და რატომ ვერ ვახერხებ რამის წერას თუნდაც რამდენიმე დღეში ერთხელ?
17-18-ში ჩემი ბიძაშვილი ოჯახდება და ცხოვრებაში პირველად მომინდა გაპრანჭვა, მაღალი ქუსლები, დავარცხნილი თმა, მსუბუქი მაკიაჟი და რამე ძალიან თუ არა უბრალოდ ლამაზი კაბა, თან მოკლე ასეთი რამ არასდროს მომსვლია, ყველა სიტუაცია, სად წასვლაც ზედმეტ ძალისხმევას მოითხოვდა, მღლიდა და მეზარებოდა .
***
ჩავაბარე მაგისტრატურაზე (ან მგონია,რომ ჩავაბარე)
79/71 მივიღე,რაც იმის კვალობაზე რომ საერთოდ არაფერი მიმეცადინია და თან სულ სხვა და ჩემთვის აქამდე უცხო სპეციალობაზე, კარგ შედეგად მიმაჩნია, სულზე ვარ სწავლა როდის დაიწყება, მენატრება უნივერსიტეტი, მაგრამ ერთია ზუსტად ჩემი და იურისტების ჩარიცხვის სიები არ არის გამოქვეყნებული და ოფიციალურად არ ვიცი ჩავაბარე თუ არა :(
ნუ ისე ვიცი რომ კი, რადგან კონკურსი არ იყო ძალიან და უსაშველოდ დიდი და თან ქულებით ბევრი არ მისწრებს .
პო წემე ))

ხო და ძალიან მინდა მუშაობა

22 and a bit more

2009-09-28T01:37:00.000-07:00

დიახ, ასე მარტივად და უბრალოდ 26-ში 22-ის შევიქმენი,
მინდა 22-23 უფრო აზრიანი და ნაყოფიერი იყოს

zi hefiest tu viqs eva

2009-09-24T12:27:00.000-07:00

არ ვიცი როგორ, ან რა მაგრამ უნდა დავწერო, რომ რაღაც ძალიან კარგი იყო აჭარაში, ზუსტად ისე დავისვენე როგორც მინდოდა, იმ ხალხთან ვისთანაც მისწორდებოდა და იმ ადამიანთან,რომელიც ყველაფერზე მეტად მიყვარს ...
ბათუმით მოვიხიბლე,მაგრამ ერთადერთი პრეიმუშესტვა ქობულეთის,რომელსაც ვერ წაართმევ, პლიაჟთან სიახლოვე საკმაოდ მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა ჩემთვის ...
მე,ნანა და შორენა ერთად არ ვიყავით ზღვაზე არასდროს და რაღაც საოცრად კარგი იყო :ლავ:
მერე დაღლილი,დეკა და ჯონჯოლი ჩამოვიდნენ ჩვენს სახლში, კარგი გამრთობები გამოდგნენ
აი ისინიც,ხარისხზე ბოდიში ...

მე და დაღლილი

ერთი დღე მინი ფორუმული სხოდკა შედგა ბულვარში, სამწუხაროდ ეს ერთადერთი ფოტო მაქვს

ცოტა დავიწვი, კოლხურის დახმარება დამჭირდა

სანამ დავიწვებოდი მოვასწარი მხრების გაშლა, მერეც, მაგრამ ტუჩების დამწვრობის გამო ყვინთვას ვერიდებოდი :( მგონი უფრო და უფრო კარგად ვცურავ :ჩუპს:
ლეიბმა ძალიან მასიამოვნა

ამინდებმაც სხვათა შორის
ეს რამდნიმე ფოტო ბონუსად

ალეკომ მასწავლა პინგ პონგის თამაში,მგონი ნორმალურად გამომდის, ასევე პირველად ვატარე ნავი,უფრო სწორედ ვაცურავე : ))) დავჯექი ველოსიპედზე ...
სიტყვებით ვერ,ვერ, ვერ გადმოვცემ ...
აი ვოზ ვერი ჰეფი ...
ესეც უკანასკნელი ბონუსი,მე და ალეკო, ჩვენი იქ გადაღებული ერთადერთი ფოტო,კი რას ვგავარ,მაგრამ მაინც :D

me&alex

2009-09-13T14:04:00.000-07:00

ჩვენს ჩვეულ სიტუაციაში :D

P.s. 2 კვირა ვიყავი ზღვისპირეთში, გოგოებთან და მერე ალეკოსთან ერთად ... იმდენი რამე მაქვს დასაწერი და ვერ ვწერ ... ხვალ ან ზეგ ვაიძულებ თავს, ვერ დავუშვებ, რომ ჩემი ცხოვრების ასეთი ბედნიერი 2 კვირა ბლოგზე არ აისახოს ...
მანამდე კი ეს ფეინთ იმიჯი, მე და ალეკომ დავხატეთ ცოტა ხნის წინ ერთად ...
მე სულ ვტირი, მას სულ პატრული მისდევს და მანქანა უფუჭდება :D
:ლავ:

:sun:

2009-08-24T14:37:00.000-07:00

ეს ისე ...
ცოტა ვღელავ, ბარგი ჩალაგებულია, საპარსის ყიდვა დამავიწყდა ;(
ბევრი არ პოსტოთ ბლოგებზე, ბევრი დამიგროვდება წასაკითხი...
ისე შორენამ სახლში ინტერნეტი გვაქვსო და შესაბამისად ალბათ კომპიუტერიც არა?
თან კარგი ამინდია ...
წყლის ლეიბი მიმაქვს,ბებიაჩემმა მომცა, 73 წელს არის ნაყიდი ...

ბააააააათუმს ქათქათას :ტან:

2009-08-24T04:37:00.000-07:00

მივდივარ, ბათუმშ მივდივარ, ზღვაზე მივდივარ ...
მხოლოდ იმის გაფიქრებაზე რომ აქაურობას მოვშრდები და ზღვას ჩავეხუტები მაკანკალებს :)
ერთია მარტო მივდივარ აქედან და მეზარება მარშუტკაში ამდენი ხანი ...
ბათუმში დასასვენებლად არ ვყოფილვარ არასდროს, ეს პირველია, არ ვიცი რა იქნება და როგორ ...
ადვილად გადავალ ქობულეთის რეჟიმიდან თუ არა ...
მაგრამ მთავარია ზღვა იქნება და ძალიან ვიმედოვნებ იქნება მზე და არ იქნება წვიმა ...
ყველასგან უნდა დავისვენო ...
აე [ :D

იმემე, ანუ ამბავი რა არ მეგონა ბავშობაში

2009-08-18T11:43:00.000-07:00

ნატალიამ დამთაგა
და მასე მერე ვზივარ და ვფიქრობ აი ბავშვობაში რა და როგორ მეგონა, რას ვფიქრობდი სამყაროს მოწყობის ან წარმოშბის თეორიაზე, ან ბავშვის დაბადების რომელ თეორიას უფრო ვემხრობოდი, საზამთროს კურკის, წეროს, კომბოსტოს თუ უნივერმაგს ...
ხოდა მეგობრებო, როგორც დოდკას ბლოგზე უკვე აღვნიშნე არაფერი მასეთი არ მახსენდება, თავიდანვე ვხვდებოდი, რომ "ნუ აი რა სისულელეა" (აქუს ხმით) ბავშვი საზამთროს თესლისგან მრავლდებოდეს და ა.შ. ერთადერთი შედარებით სარწმუნოდ მეჩვენებოდა უნივერმაგის თეორია, რომელიც მალე ჩემითვე დავამსხვრიე და თუ როგორ ამას ახალავე მოგახსენებთ,მეზობელი მყავდა, ჩემზე 2 წლით იყო დიდი და მასზე ამბობდნენ ნაშვილებიაო და მაშინ ვიფიქრე უნივერმაგში იქნება უეჭველი ნაყიდითქო, არ ვიცი მგონი რაღაც პერიოდი მართლა მჯეროდა ამის, ერთხელაც ვლადიკავკაზში ვარ, იქ არის ერთი უზარმაზარი( მაშინ ასე მეჩვენებოდა) უნივერმაგი, 4 სართულიანი და იმ დროს, როდესაც საქართველოში ომი იყო და გაჭირვება, შუქი თვეობით არ გვქონდა და პურის რიგებიც უშველებელი და ტალონებზე გასაცემი, ეს ცუმი მეჩვენებოდა სამოთხედ, ოაზისად, აი წარმოიდგინეთ თბილისის მაღაზიის დაცარიელებული ვიტრინები და ამ დროს ეს უზარმაზარი 4 სართულიანი ცუმი, სადაც ყველაფერი იყიდება, აი სულ სულ ყველაფერი, მუზეუმივით იყო ჩემთვის, არც კი მეგონა, რომ იქ რაც იდო იმის ყიდვა შეიძლებოდა, მეგონა ასე უბრალოდ უნდა მესეირნა და დავმტკბარიყავი და წარმოიდგინეთ ჩემი გაოცება, როდესაც აღმოვაჩინე, რომ ცუმშიც კი არსად, არც ერთ სექციაში არ ეკიდნენ ბავშვები გასაყიდად... და მენია ასინილა ... --- რომ თუ ცუმში ბავშვი არ იყიდება, ე.ი. ის არსად არ იყიდება და ბავშვებიც რაღაც სხვა ხრიკებით ჩნდებიან ...
სულ ეს არის მეგობრებო, ნუ იმას თუ არ ჩავთვლით, რომ როგორც ყველა ბავშვს მეც მეგონა, რომ ლოგინის ქვეშ ვიღაც ცხოვრობდა და მთელი დღე დაღამებას ელოდა, რომ ფეხზე ხელი წაევლო და სადღაც წავეთრიე, რის გამოც დაწოლისას 2-3 მეტრიდან ვიღებდი რაზგონს და ისე ვხტებოდი ლოგინში...
ან ის, რომ ნესტოების ერთადერთ დანიშნულებად მასში თითის შეყოფას ვსახავდი ...
მაპატიეთ სტოლь უინტერესო პოსტი, რომლის მსგავსის კითხვაც არაერთხელ გიწევთ :)

მე ვთაგავ კიკიტოს თუ უკვე არ დამასწრო ვინმემ
ჰექსეს
სვითი თავისუფალია ნეტა?

რემონტის პრობლემები

2009-08-17T14:47:00.000-07:00

2 სიტყვით ვალიკოს რომ არ შევეხო იგივე იქნება ვთქვათ ალეკოზე არ დავწერო ...
ვალიკო გვიკეთებს რემონტს და აქედან გამომდინარე დიდ დროს ვატარებთ ერთად ...
ისე საყვარელი კაცია ძაალიან, სულ ღიღინებს, მაგრამ ხანდახან ძაან მიშლის ნერვებს ...
მაგრამ არაა ისეთი ტიპი, რომლებზეც გაბრაზება ნორმალურია ...
ჭუჭყიანად მუშაობს და აი ყველაფერს თხვრის, ერთი ოთახი სადაც არაფერს არ ვაკეთებთ გვაქვს დაკეტილი, რომ მტვერი არ შევიდეს და ყველაფერი იქ გვიდევს, ჩემი ქსეროქსები მედო და შევიდა და ზედ დააბიჯა ყველაფერს, გული მომიკვდა, გადავყარე მერე ის ფურცლები ...
დედა და ქეთი სულ გასულები არიან და მისი პატრონობა მე მევალება ...
ზედამხედველობა (რამე ისე არ გააკეთოს, ჩვენ ოთახში შპალიერი არასწორად გააკრა : () საჭმელი, ყავა და ა.შ.
ყავის დიდი მოყვარულია, საკმაოდ ბევრს სვამს, მე კი საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს, მაგრამ ისეთი ტონით თხოულობს ხანდახან ნერვები მეშლება, თან სამზარეულო ისეთი ანგრეულია, გუშინ საღამოს 9ზე ვისაუზმე, რადგან მანამდე მაცივარს ვერ მივუდექი : (
დღეს ძაან დაგრუზული ვიყავი,ალეკოც არ არის აქ,ჩემი ყველა მეგობარიც რაღაც საეჭვოდ დაიკარგა, არავის ვახსოვდი საერთოდ, ალეკოსაც დილის მერე არეფრი მოუწერია და ყველაზე მარტოსულად ვგრძნობდი თავს მთელს დედამიწაზე თუ არა სან ზონაში მაინც, ამ სოც.ქსელებშიც რამდენჯერმე შევედი და არავინ, რომ არ დამეკონტაქტა გამოვედი...
ვიფიქრე დავიძინებ ცოტა დრო გავა და საღამოს რამე იქნება და აი ძლივს ჩამეძინა და ძილბურანში ვარ და "ნინო" ჩამესმის ყურში, გავახილე თვალი და ვალიკო მადგას თავზე, ისეთი ხმით მეძახდა მეთქი გული წამივიდა და მასულიერებს, ააააააა? "ადექი ყავა მომიდუღე!"-თქვა მან და გავიდა ოთახიდან ...
აუ გავმწარდი, მაგრამ ჩემს თავს ჩავაგონებდი, რომ რილაქს ნინო, მასზე როგორ უნდა გაბრაზდე ...
თან როცა უნდა მიდის, როცა უნდა მოდის და ჩვენ კიდევ ველოდებით :D

ბიფორ&აფთერ

2009-08-15T13:01:00.000-07:00

აღასპერმა

დაღლილმა

mystical neighbour

2009-08-15T09:46:00.000-07:00

ყოველთვის, როდესაც სახლში ასვლა ან სახლიდან გამოსვლა მწადდა და უცნაური შემთხვევით არ მქონდა 10 თეთრიანი ლიფტით ასასვლელად, მიწევდა და მიწევს 9 სართულის ფეხით დალაშქვრა და თითოეულ ჯერზე სულ უფრო და უფრო ვრწმუნებოდი, რომ ჩემი ერთი მეზობელი, რომლის სახლიდანაც ყოველთვის საშინელი და მეტად უცხო სუნი გამოდიოდა, არის "ვეძმა"
ნუ ვეძმა მოფერებით ...
კარგი ხანი ინტერვიუერად ვმუშაობდი სოციოლოგიური კვლევის ერთ-ერთ ცენტრში და შემიძლია დავიკვეხნო, რომ 1000ობით ოჯახში და ამდენივე ჯურის და რჯულის ხალხთან მქონია შეხება, ჩემს ცხვირს კი ათასობით სახის სუნთან და მსგავსი სპეციფიური, რაც ჩემი მეზობლის სახლიდან გამოდის არასდროს მიგრძვნია.
მოკლედ, ჯადოს გამო სახლში თურმე ყველაფერს შარდით რეცხავს, ტანსაცმლით დაწყებული იატაკით დამთავრებული

თან აი არ არსებობს ჩავიარო, ან ამოვიარო და მაშინვე არ გამოვიდეს ...
ყველა მაგას ამბობს, კართან დგას სულ და პატარა გაფაჩუნებაზეც გარეთ გამოდის :(
სულ მაჩერებს და რაღაც უაზრობებს მელაპარაკება, მე ამ დროს ვცდილობ არ ვისუნთქო და მერე ლურჯი ამოვდივარ სახლში : (
ქეთის ვუთხარი, მეთქი უეჭველი თვითონაც ჯადოქარია და უაზრო ნუ ხარ და ცილს ნუ სწამებო, არადა თქვენც რომ ნახოთ უეჭველი იფიქრებთ მაგას : (
თან მეშინია, რომ მხვდება და ლაპარაკს მიწყებს,სულ ერთი სული მაქვს როდის გამოვექცევი და ცალყბად ვუსმენ და არ მიხვდეს და მეც არ მომაჯადოვოს

ჩემი წვერებიანი ყველაფერი

2009-08-14T15:53:00.000-07:00

2 დღეა ჩამოვედი კახეთიდან, აქ ისევ ეს სულისწამღები რემონტია და თავზე მაყრია ყველაფერი ...
იქ ჯობდა, მოწყვეტილი ყველაფერს, სიგრილეში, მამასთან, უსაქმურობაში, წიგნებში და რუსთავისა და იმედის სერიალებში ( როცა არჩევანი უბრალოდ არ გაქვს ამ სერიალების ქვეშ ძალიან კარგად გამოგდის ფიქრი, ყველაფერზე და ყველაზე მნიშვნელოვანზე, დივანზე )
მხოლოდ მის გამო ჩამოვედი, ფიზიკურ ტკივილს იწვევდა უკვე ის მონატრება, რომელიც ნელ-ნელა გაქრა მას შემდეგ რაც ისანში ჩავეხუტე ...
წვერებიანი ყველაფერი ჩემი

P.s. დედამისი გავიცანი გუშინ, ვინერვიულე ძალიან და უფრო მეტად, საყვარელი ქალია : )

ასტალავისტაბებე

2009-08-03T03:26:00.000-07:00

მალე ამ ოთახში გადმოვა, კომპიუტერი უნდა ავშალო და სხვა ოთახში გადავიტანო, კიდევ კარგი ხვალ კახეთში მივდივარ, მოკლედ გუ ბაი ევრივან, სენქს Fორ ვოჩინგ ენდ რიდინგ მე :)))

P.s ვაიმე ფანჯრიდან არის გამძვრალი :( არ გადავარდებოდეს და ...

ремонт :(

2009-08-01T11:13:00.000-07:00

ნუ აქ იდეაში რამდენიმე დღის წინ უნდა დამეწერა როგორ ვისეირნე დილის სანზონაში და ა.შ.
მაგრამ გეგმები იმავე დღეს ჩამეშალა. ქეთიმ მთხოვა საბავშვო ბაღში გავყოლოდი, რომლის გარეთა ფასადიც უნდა მოეხატა, მგონი კარგი გამოვიდა, აი ნახატებიც...
7 ამდაგვარი კურდღელი

ვინი

და პიტაჩოკი

ეს რა შუაშია პოსტის იმ ნაწილთან, რომელმაც ბლოგზე დასაპოსტად შემომიყვანა ...
მოკლედ, ვცხოვრობ 74 წელს აშენებულ კორპუსში, სადაც ფანჯრები დღიდან მისი აშენებისა არ გამოცვლილა და სულ ბოლო თავზეხელაღებული წვიმის შემდეგ დედამ გადაწყვიტა მეტალო-პლასტმასის ფანჯრების ჩასმა ... რამდენი წელი მივდიოდით ამ აზრამდე :D მაგრამ დედა სულ ახალი ბინის მოლოდინში იყო და შემოვრჩით ასე ...
12 საათზე მოვიდა 2 ბიჭი, ისეთი საყვარლები იყვნენ, იმდენი იწვალეს რით დავხმარებოდი აღარ ვიცოდი, ამ ძველ დამპალ ფანჯრებს რომ აძრობდნენ, ირგვლივ ეს დამპალი შპაკლი ცვიოდა და ძირს ვარდებოდა, ერთი 9-ჯერ გააფრთხილა დედამ მეზობლები ფანჯრიდან ნუ გამოიხედებით ცოტა ხანი თავშ რამე არ დაგეცეთო, ხოდა ერთი ფანჯარა იყო დარჩენილი, რომელშიც კონდიციონერი იყო გაკვეხებული და იმის გამოღებას რომ ცდილობდნენ ლოჯის მხარეს, შუშა ჩატყდა და გარეთ გადავარდა მე-9 სართულიდან, აი ფეხები ისე ამიკანკალდა იქვე სკამი რომ არ ყოფილიყო წავიქცეოდი, ზუსტად იმის ქვეშ, მეგონა სადღაც 10 წუთის განმავლობაში მესმოდა შუშების მტვრევის ხმა : ((( წარმოვიდგინე როგორ ჰქონდა დაბლა ვინმეს გამოყოფილი თავი და როგორ წააცლიდა ეს შუშა ამ თავს, მერე წარმოვიდგინე სადარბაზოსთან ბავშვები რომ თამაშობენ და შუშის ეს ნამსხვრევები : (( დედაჩემი ცალკე პანიკაში, ეს ბიჭი ცალკე : (( არადა არ იყო მისი ბრალი : (( დაბლა ატყდა წივილ-კივილი : (( აი დედამ და იმ ბიჭმა რომ გადაიხედეს და სახეზე არაფერი საზარელი არ დატყობიათ მივხვდი, რომ გადავრჩით : ((( და ამ ჩემმა სირმა მეზობლებმა დაიწყეს სარეცხი რომ გამფუჭებოდა 5მაგად აგანაზღაურებინებდითო :( რა სირი უნდა იყო ადამიანი :( ამ დროს ის მეორე ბიჭი გავიდა რაღაც ხელსაწყოების ამოსატანად, რომელიც სადარბაზოსთან მოყენებულ მანქანაში ედო, ლიფტმა 10 თეთრიანი ჩამიყლაპა და ფეხით ჩავედიო, ლიფტით რომ ჩასულიყო გაჭრიდა იმ საწყალს ის შუშა შუაზე : ((
გაგიჟებული ამოვიდა ეს რანაირი მეზობლები გყოლიათო, ხედავენ ზემოდან რაღაც ცვივა და მთელი ჩაყოლებაზე 8ვე სართულიდან ვიღაცამ გადმოიხედაო :D
მოკლედ მიანგრიეს-მოანგრიეს, დააყენეს და წავიდნენ, ისე ეს მოსკოვის პროექტის ბინები კია საშინლად დაპროექტებული, მაგრამ ყველა იმას ამბობს ამაზე მყარი კორპუსი არსად გვინახავსო, ადრე გამათბობლის დამმონტაჟებელმაც ეს თქვა და ამათაც ...
ერთია პრობლემა, რომ საკმაოდ სქელი ღრიჭოები, რომელიც ზეგამდე ვერ გაილესება ასე ღიად არის და ქარის ყოველი წამოქროლვისას აუარებელი გაჟი და ცემენტი იყრება ოთახში, აღარ შემიძლია, მთელი დღე ცოცხით და ვედროებით დავრბივარ და პარალელურად მტვრების ტილოს არ ვუშვებ ხელიდან, კომპიუტერი 9-ჯერ ავაწყე და დავშალე, ისე ზოგი ჭირის მარგებლობაზე გამახსენდა ... ოთახში მცირედი "პერესტანოვკა გავაკეთე" და უფრო "სვეჟი" ატმოსფერო შევქმენი ...
ხო კიდევ ... დედამ რომ მცოდნოდა ამდენი მტვერი და უბედურება მოჰყვებოდა ამას არ დავაყენებდიო, აი ТНТ-ზე школа ремонта, квартирный вопрос-ში ძალიან ადვილად რომ აყენებენ ფანჯრებს ისეთ პროცედურად ჰქონდა წარმოიდგენილი და ეგონა 2 საათში მორჩებოდნენ ... : )))
აი აუარება მტვერი და გაჯია ახლა სახლში, იმის მიუხედავად რამდენი გადავაგდეთ : (((
რომ ვიბანავე თმიდან გაჯის დიდი ნატეხები მცვიოდა :))
ჩემი ძვირფასი და კი თავიდანვე მოტყდა და მთელი სახლის დალაგება მე და დედას მოგვიწია ...
შპალიერი ყველგან ჩამოიხა და დედამ ჭერის გათეთრება, ახალი შპალიერები და ლამინატის დაგებაც გადაწყვიტა, ბარემ არეულები ვართ და მოვიშოროთო : ))
საშინელებაა რემონტი სახლში, რომელშიც ცხოვრობ პარალელურად, აი ძალიან დიდი საშინელება ...
არ მინდა :((

our first anniversary

2009-07-28T13:45:00.000-07:00

დღეს ზუსტად 1 წელი გახდა რაც მე და ალეკო ერთმანეთს ასე ვთქვათ "დავეკონტაქტეთ"
რამდენმა გარემოებამ ითამაშა როლი ჩვენს გაცნობაში და რომელიმე მათგან ოდესღაც ოდნავ სხვანაირად რომ განვითარებულიყო, მე ახლა ამ პოსტს არ დავწერდი და თქვენც არ მოგიწევდათ მისი წაკითხვა .
მიყვარს ...
თითოეული დღე მისით ცხოვრების და მასზე ფიქრის ...
მისი რაღაცნაირი ღიმილი ხალისს რომ მმატებს ...
სუნი, ლაპარაკი, სიმღერა მისი
გაღვიძება მიხარია და დაძინება, რადგან რომ გათენდება და დაღამდება - ვნახავ ...
მობილურმა მნიშვნელობა შეიძინა მის ხელში, ადრე თუ უმრავლეს შემთხვევაში თან არ დამქონდა, არ მახსოვდა სად ვტოვებდი, ზარებს არ ვპასუხობდი, მესიჯებს არ ვკითხულობდი, ახლა სახლში ყოფნისასაც კი ხელიდან არ ვუშვებ ...
მიყვარს ვსემ სერდცემ ი დუშოი, ამაზე მეტად ალბათ აღარც შეიძლება ...

bato-bato

2009-07-26T14:46:00.000-07:00

ვაწარმოებდი შემოვლას ჩემს კვადრატში, კერძოდ D დისკზე და ერთ-ერთ ფოლდერში აღმოვაჩინე ეს

მაწოს არ ვიცნობდი მაშინ და ფორუმზე რომელიღაც თემაში დაპოსტა bato-bato ასეთი მგონიაო : )
აი განსაკუთრებულად მესიამოვნა

transformation

2009-07-26T11:19:00.000-07:00

ხვალ ორშაბათია და ნუ გარდა იმისა, რომ მძიმე დღეა ეს არის დღე, როდესაც ადამიანები ცდილობენ ან უბრალოდ სურთ გარდაქმნა ...
ავდგები ადრე, სადღაც 8:30ზე, ჩავალ ეზოში და ვისეირნებ (ნუ ვინც მიცნობს ამაში ძალიან დიდ ეჭვს შეიტანს, მე თავადაც მეპარება ეჭვი, მაგრამ მე ამას აუცილებლად ვიზამ) ჩავიცვამ შორტებს, რომლის გარეთ ჩაცმაც მიტყდება, გადავიწევ თმას, რომელიც თითქმის სულ გაშლილი და ჩამოშვებული მაქვს, ყურებში გავითხრი ყურსასმენებს და ვისეირნებ, პრობლემა ისაა, რომ კორპუსებს შორის მომიწევს სეირნობა : ( მთელი დღე განსაკუთრებით მაქვს სურვილი ძაღლის ყოლისა გაძლიერებული, ნატალიას ბლოგზე ამ პოსტის წაკითხვის შემდეგ კიდევ ერთხელ მომინდა მენახა ფილმი, რომლის საუნდტრეკების ფონზე იწერება ახლა ეს პოსტი, მყოლოდა ცუგა, რომელსაც დავარქმევდი ბრინკლის ...

If only I could have a puppy
I'd call myself so very lucky
Just to have some company
To share a cup of tea with me
I'd take my puppy everywhere
La la la la I wouldn't care
Then we'll stay away from crowds
With signs that say no dogs allowed
Oh we... I know he'd never bite me
We... I know he'd never bite me

ამ სიმღერით იწყება : ))

ძაღლით -უძაღლოდ, ხვალ ადრე ვსეირნობ გარეთ, ფოტო-აპარატსაც წავიღებ ჩემი სიმართლის დამადასტურებელი კადრების აღსაბეჭდად : ))
შემდეგ წავალ ბიბლიოთეკაში, ისეთი საყვარელია იქაურობა ამ დროს ...
სუფთა ჰაერი ხალხის სიმცირის გამო და სიგრილე, თითებს ჩაიკვნეტ მოკლედ , დღის მეორე ნახევარში კი აუცილებლად, აი აუცილებლად ვიყიდი კეტებს :@ მარტო მეზარებოდა აქამდე და გაყოლა არავისი მიყვარს,ალეკო მეხვეწება მე წამოგყვებიო, მაგრამ მიტყდება, საქმე იმაშია, რომ ფეხი მაქვს 39 და როცა ამ ზომას ვთხოულობ ისეთი სახით მიყურებს ყველა, თითქოს 46-სს ვამბობდე :@
ხოდა მოკლედ მარტო წავალ ... თან აუცილებლად ...
უბრალოდ ისაა, რომ ვერ ვიტან მაღაზიებში სიარულს :@
მიგულშემატკივრეთ, რომ ეს ყველაფერი გავაკეთო ხვალ რა ...

d

2009-07-23T03:15:00.000-07:00

თბილისის წყალსაცავი, დილის 8 საათზე, მე და ალეკო, ციოდა, მაგრამ მხრები გავშალე ...
ფოტო არ არის ჩემი გადაღებული ...

აივერსონის მეგობარი :ჯამპ:

2009-07-22T03:27:00.000-07:00

გუშინ ეთნოგრაფიულში დაღმართზე ჩადიოდა ბიჭი გოგოსთან ერთად, უცებ შემოტრიალდა და :
"გამარჯობა, შენს ბლოგს ვკითხულობ ყოველდღე "
დავიბენი, მეთქი "აააააა მააართლაა? "
კიი, აივერსონის მეგობარი ვარო : )) აქ აღარ მახსოვს რა ვუპასუხე, აზრები ამერია ერთმანეთში და რაღაც სისულელე ვთქვი უაზრო ჟესტიკულაციებით და მიხვა-მოხვრით, მერე გატრიალდა და ჩავიდა : )
მთელი საღამო თავში ტრიალებდა "გამარჯობა, შენს ბლოგს ვკითხულობ ყოველდღე, გამარჯობა, შენს ბლოგს ვკითხულობ ყოველდღე გამარჯობა, შენს ბლოგს ვკითხულობ ყოველდღე გამარჯობა, შენს ბლოგს ვკითხულობ ყოველდღე გამარჯობა, შენს ბლოგს ვკითხულობ ყოველდღე ..."
ყურებთან მქონდა პირის დაბოლოებები ღიმილისგან და სიხარულისგან : ))
მოკლედ, გამარჯობა აივერსონის მეგობარო და მადლობა

he, kojori and everything else

2009-07-19T14:10:00.001-07:00

შემოვდივარ აქ ხშირად და მერე მალევე გავდივარ ფიქრებით, რომ აი რა შემიძლია მე აქ დავწერო ...

აღრეულ ხასიათზე ვარ, ვერ ვხვდბეი რა განწყობაზე უნდა ვიყო,არ მიყვარს ასე ყოფნა,სიცხეც არ მიყვარს და არც ძილი როცა არ გეძინება ...
წერაც არ მიყვარს, როცა არ გეწერინება, მაგრამ ლაპარაკს გადავეჩვიე და იქნებ დავწერო მაინც ...
რამდენიმე დღის წინ ალეკომ მომწერა თბილისის ზღვაზე მივდივართ (მის მეგობრებს გულისხმობდა)და გაემზადეო ...
გამომდინარე იქიდან, რომ საღამოს 8ის ნახევარი იყო, ვიფიქრე ზღვის პეიზაჟით დავტკბებოდით и все...
ამიტომაც ჩავიცვი შავი შარვალი და ამავე ფერის ბალეტკები ...
ჩავედი და ხალხი დამხვდა შორტებით და ჩუსტებით ...
მაგრად გამიტყდა, თან ალეკომ ფანჯრიდან გადმომძახა რა გაცვიაო და ისე გამიტყდა ისე გამიტყდა რომ მოვკვდი იმ წამს ლამის ...
ანუ ზღვაზე მივდივართ და ალბათ მეც მოკლე შორტები ან კაკ მინიმუმ შლიოპანცები უნდა მცმოდა ...
საბოლოოდ ვერ მივხვდი ისე ჩაცმას რატომ მთხოვდა, რადგან არავის უბანავია წყალში და ჩემი შარვლითაც მშვენივრად დავჯექი ძირს ...
დაგრუზული მის მეგობრებთანაც ძაან იდიოტურად ვიქცეოდი ...
მაგრამ რა ვქნა, ვერ ვძლევ თავს ... რომ მიტყდება მიტყდება და სულ მკიდია რას ფიქრობენ მისი მეგობრები ...
უცნაური ურთიერთობები გვაქვს ...
გუშინ ცხოვრებაში პირველად ვიტირე ბედნიერებისგან...
დარწმუნებული ვიყავი, რომ არსად არავის შეეძლო იმ წუთას ჩემზე ბედნიერეი ყოფილიყო...
ძააანაც შეუძლია რომანტიული იყოს, უბრალოდ არ უნდა ...
და ამ ყველაფრის მერე დღეს მომიწია მეთქვა, რომ მღლის ...
მომიწია, რომ არ მეთქვა და არ მომეყოლა რა კარგი იყო დღეს კოჯორში ფორუმელებთან ...
რომ არ მომეყოლა როგორ დაკარგა ნანამ ტელეფონი და კიდევ ბევრი რამ არ მომეყოლა ...
მომიწია, რომ უბრალოდ არ მინდოდა მასთან არც ლაპარაკი და არც დანახვა მინდოდა მისი ...
ყველაზე მეტად მძულს მასთან დაძაბული საუბარი და მერე ეს ჩემი უაზრო ემოციურობა და უაზროდ წამოსული ცრემლები ...
ცურვა მენატრება ...
მგონია აზრზე მომიყვანს და ტონუსს ამიწევს ...
ხშირად ვფიქრობ დილით ძალიან ადრე ადგომასა და თბილისის ზღვაზე სიარულზე ...
ისე ნებისმიერ აუზს მირჩევნია ზღვა, სივრცის შეგრძნებაა მაგარი, როცა გგონია, რომ მხრების გაშლა ზღვის მთელ სიგანეზე შეგიძლია ...
ამას ნანა მიმიხვდება მხოლოდ, თუ წაიკითხავს როდისმე ...
ხო დღეს კოჯრის გზაზე ნანა ამბობდა ჩემს დაბადების დღეს დაბადებულს არ ვიცნობ არავისო და მეთქი სალომე ... და უცებ ...
მენატრები სალომე ძალიან ...
შენი მშვიდი სახე და ლაპარაკი მენატრება
ძალიან...
მართლა ...
_*_*
დაღლილი ვარ ძალიან, ფეხები მტკივა, ბევრიც არ გვივლია, მაგრამ ჩემი ჰიპერარამოძრაულობის ფონზე ბოლო დროს ესეც ბევრი აღმოჩნდა, კუნთები მაქვს დაჭიმული და ალბათ ჩემი ხორცი არ იქნება გემრიელი ახლა რომ მოვკვდე : ) ეს დღევანდელი კარგი ძაღლის ხორცის ხუმრობების სერიიდან იყო ... და და კიდევ ერთი კითხვა ფრიად აქტუალურ თემაზე, რატომ, რატომ რატომ ცხელა ასე ძალიან თბილისში? და რატომ არ მოდის წყალი ნორმალურად?
ჯონჯოლის ნაჩუქარი ყვავილი წყალთან დავტოვე, მეთქი ხელებს დავიბან და იქვე დამრჩა, საშინლად შემრცხვა...უსაშინლესად ...
სასაცილო რაღაცეებიც ხდებოდა დღეს, მაგრამ მოყოლასაც ხალისი უნდა, რომელიც არ მაქვს ...
just მადლობა დეკას და ყველას ...
:*

:(

2009-07-03T11:19:00.000-07:00

გასივდა გული და გასკდება მალე ...

no comments and questions please ...

)

2009-07-01T10:50:00.004-07:00

მინდა

2009-06-25T13:34:00.000-07:00

მასწავლეთ ვინმემ ადამიანებთან კონტაქტი და ჩემს ნაკლოვანებებზე თვალის დახუჭვა !
ასე აღარ შეიძკება (
თავგადასავლები მინდა (

__

2009-06-22T02:36:00.000-07:00

მე, ქეთიმ და მაიამ დავხატეთ ...
ისეთი ბედნიერი ვიყავი, ისეთი
2ზე მივედით და 9მდე ვხატავდით ...
მე-3 დღეა ალეკოს გარეშე ვცხოვრობ და ძალიან ცუდად ვარ ...
მენატრება ...
არც ვიცი როდის ჩამოვა ...
ან საერთოდ როგორ არის ...
ვერც ვურეკავ, მესიჯებიც არ მისდის ...
ყაზბეგიდან რომ მომწერა ბოლოს მას მერე ვარ ასე ...
თავიდან ვიფიქრე, დავწვები და სახლიდან არ გავალ საერთოდ ...
ფილმებს ვუყურებ მთელი დღე ...
მაგრამ ამის ნერვებიც არ მაქვს ...
სულ ვფიქრობ, აი ახლა სად იქნება, რას აკეთებს ...
იქ თუ წვიმს? თუ სცივა და ეგეთები ...
მერე ვიფიქრე ცოტას გავხალისდები და თმის შეღებვა, გარუჯვა და ბოლოს და ბოლოს კეტების ყიდვა გადავწყვიტე ...
მაგრამ ახლაც შესაღები თმით და თეთრი კანით ვპოსტავ ...
ხალისი არ მაქვს არაფრის ...
არც ბლოგის ...

nickname

2009-06-09T14:06:00.000-07:00

იცი ძალან ძალიან გიხდება ეგ სახელი. რაღაც ძალიან სულიერია (უფრო ზესულიერი), თბილი, ქალური და გრძნობებით სავსე. არ გამიბრაზდე ძალიან ცოტა თუ მოახერხებდა მაგის მოფიქრებას.

ხომ ძალიან ჩვეულებრივი სიტყვებია, აი ხომ ძალიან, ძალიან ...
მაგრამ ცაში ამაფრინეს და იმის იქით კიდევ, ახლაც იქიდან ვპოსტავ ...
ჩემი შეყვარებული ამის მსგავსსაც არ მეტყოდა არაფერს, არსდროს ...
ყველაზე არარომანტიული და არამგრძNობიარე ადამიანია, ვისაც ვიცნობ ...
არაუშავს, მასში სხვა რამე მიყვარს ...

magic თენგო

2009-06-06T08:09:00.000-07:00

ალო, თენგო მინდოდა ...
თენგოს თხოვეთ!
თენგოს დაუძახე შვილო!
ვინ ხარ, თენგო სადაა?
ალო, თენგო?
თენგო გამარჯობა
თენგო შენი ...###
თენგო ჯემალი ვარ ...

Fuck ... თენგო არ ვარ, ნინო ვარ, ვგავარ თენგოს???
4,5 წელია მაქვს ძალიან საყვარელი, ჩემი აზრით, ნომერი 893-ზე ...
მაგრამ 4,5 წელი შეთავსებით ვარ ვინმე თენგოს სეკრეტარშა ...
თავიდანვე ვიფიქრე, თენგოს ჩემნაირი ნომერი ექნება 855-ზე და ცოტა ხნის შემდეგ ავტომატურ რეჟიმში ვახდენდი ზარების თენგოსთან გადამისამართებას ...
გამარჯობა, თენგოს 855-ზე გადაურეკეთ, გელოდებათ, გმადლობთ რომ სარგებლობთ ჩემი სერვისით :D

და აი 4,5 წლის განმავლობაში უფასო მუშაობის შედეგად დადგა დრო და magic თენგო კონტაქტზე გამოვიდა და ფული შემომთავაზა და ამავდროულად მოინდომა ჩემი სამსახურიდან გათავისუფლება, ტოესწ მირეკავს 855 ჩემი ნომერი, თავაზიანად მესალმება, მკითხულობს როგორ ვარ, ოჯახში ხომ კარგად და გადადის საქმეზე, ანუ მთხოვს მივყიდო ნომერი, მე თავაზიანად ვუხსნი, რომ მიყვარს ეს ნომერი და არ ვაპირებ მის გაყიდვას, თანაც ის იმდენს არ შემომთავაზებდა, რომ მატერიალურად როგორმე დავეინტერესებინე, ასე რომ - No - შემდეგ ასევე თავაზიანად მემშვიდობება და სახელს მეკითხება, მე ნინო და თქვენ ალბათ თენგო :))) აააა? გაოცდა magic თენგო :)
მაგრამ ნომერი მაინც არ მივყიდე, ამ კრიზისში კაცი უსამსახუროდ დარჩება?

we love თენგო

შვილი მინდა

2009-06-05T06:00:00.000-07:00

მე არა, ჩემს ორგანიზმს ალბათ :)
სარძევე ჯირკვლების ექოსკოპია გავიკეთე დღეს...
სრულიად მარტო ვიყავი ...
დედაჩემი არ გავიყოლე, მოვატყუე ნანუცის წავიყვანთქო ...
რაღაცნაირი შეგრძნებაა, მე მარტო შემიძლია ექიმთან წასვლა...
გამონადენი მქონდა მარჯვენა მკერდიდან, ფორუმზე მითხრეს სერიოზული სიმპტომია ეგ უეჭველი მიაკითხე ექიმსო, თან დედაჩემსც მსგავსი პრობლემა ჰქონდა ოპერაცია, რომ გაიკეთა და მეც თითქმის დარწმუნებული, რომ რაღაც მჭირს სრულიად მარტო წავედი .
მე შემიძლია ყველაზე რთულ და ცუდ დიაგნოზს მოვუსმინო ...
თუმცა არაფერი, პროლაქტინი მაქვს მაღალი მხოლოდ ...
მასზე მხოლოდ ის ვიცოდი, რომ ჰორმონია, რომელსაც ჰიპოფიზი გამოიმუშავებს, სახლში მოვედი თუ არა ჩემი საყვარელი Google ამოვქოქე და ახლა ასე თუ ისე ვიცი რა მჭირს ...
როგორც მივხვდი, მაღალი პროლაქტინი ხელს უშლის ქალს დაორსულდეს, ანუ სამკურნალო ვარ, მაგრამ რადგან ჯერ ბავშის გაჩენას არ ვაპირებ, ცოტა ხნით გადავდებ ...

ფორუმზე წავიკითხე ეს :)))

ციხისელმა მითხრა რომ პროლაქტინი იმიტომ გაქვს მომატებული რომ საშვილოსნო მომწიფებული გაქვს და ძუძუს იმპულსს გადასცემს რომ შვილი უნდა და იქიდანაც ამიტომ გამოგეყოფა ხსენიო !!!

ხო, რადიოლოგმა მკითხა გათხოვილი ვარ თუ არა, რას გულისხმობდა ნეტა?

Art-იდეა კვლავ ჩვენს სახლებში

2009-06-03T01:21:00.000-07:00

დიახ მეგობრებო, არტ-იდეა დაბრუნდა, პირველი შემოქმედებითი და ყველაზე თავისუფალი პროქეტი ქართულ ინტერნეტ სივრცეში...
bigcrow-მ მას ხელმეორედ ჩაჰბერა სული და ის კვლავ ჩვენს სახლებში და ჩვენს გულებშია ...
ესეც Art-იდეის ლინკი და ესეც ამ კვირის პირველი დავალება

ასე რომ ნუ დაიზარებთ და ხშირად ეწვიეთ ამ ბლოგს, წაიკითხეთ, წერეთ და ჯასთ be creative ...

sun fest 2009

2009-06-02T06:45:00.000-07:00

გუშინ მეორედ ვიყავი სან ფესტის ყვითელ მაისურიანი გოგო : )
რამდენი ხანი ველოდი ამ დღეს და საერთოდ ვერ ვისიამოვნე რიგი მიზეზების გამო, რომელსაც ქვემოთ ჩამოვთვლი :(
1 ივნისამდე რამდენიმე დღით ადრე ჩემმა ტრაიურადნოი ბრატმა დაგვპატიჟა მთელი ოჯახობით თავისი შვილის ნათლობაზე, ნუ დედამ მე ვმუშაობ შენ და ქეთი წადითო ...
თავზარი დამეცა, კი მაგრამ მზე? ანია? ყვითელი მაისური?
5ზე ვიყავით დაპატიჟებულები, წინა დღეს ჩემ დაზე ისე გავბრაზდი, გადავწყვიტე, რომ აღარასდროს გავცემდი ხმას და ეს ფაქტი კიდევ ერთხელ მიმაგრებდა ზურგს რომ მზიურში ვყოფილიყავი ბოლომდე... თუმცა დილით დედაჩემი მაღვიძებს და კატეგორიული ტონით მთხოვს აუცილებლად წავიდე "ნათესავებში"
არადა ვაპირებდი წასვლას სადღაც 7ის მერე, მზიურში სიტუაცია რომ მიწყნარდებოდა, მაგრამ ნუ აი დედაჩემმა პანიკა ამიწია იქ რომ არ წახვიდე აღარასდროს აღარ მთხოვო არაფერიო, შენ თუ ჩემს თხოვნას ფეხზე დაიკიდებ, მეც ეგეთი ვიქნები შენთვისო და მერე დაიწყო მეტის ღირსი ვარ და ეგეთები, მე ამ დროს ლოგინში ვწევარ და წირპლებისგან ამოვსებულ თვალებს ძლივს ვასავსავებ, მერე ვუთხარი რომ ქეთისთან ერთად არსად წასვლის ხალისი არ მაქვს და თან მზიურში მინდა და იქ მიხარია ყოფნა ... და მერე დაიწყო, რომ შენ მაგ ფორუმელებთან ყოფნა გირჩევნია ნათესავებთან ყოფნას და მსგავსი ...
ვერ გაიგო, რომ ადამიანთან მხოლოდ იმიტომ, რომ ჩვენი ბაბუები ან ბებიები ბიძაშვილ-მამიდაშვილები იყვნენ ვერ ვიურთიერთებ აქტიურად, ამ შემთხვევაზე არ მაქვს ლაპარაკი, კარგი ხალხია და ვთქვათ მიხარია, რომ ამდენი ხნის შემდეგ ვიპოვეთ ერთმანეთი და სხვა დღეს დიდი სიხარულით მივიღებდი ამ მოწვევას ... მაგრამ ... ნუ კაი ...
მერე დავიწყე, რომ კეტებით წავიდე იქ? და ყვითელი მაიკით? - პასუხი: არ მაინტერესებს :(
ტონი და იძულება მაგიჟებდა, რომ აი 21 წლის გოგოს, რომელსაც პრესტენზია მაქვს, რომ ჩამოყალიბებული ადამიანი ვარ და მეტ-ნაკლებად გადაწყვეტილებებს, რომლებიც შემეხება მე, ვიღებ დამოუკიდებლად, ყველას და რჩევის გაუთვალისწინებლად, დედა მაიძულებს წავიდე იქ სადაც იმ დღეს ვერ/არ ვახერხებ ... თან მუქარის გზით ...
საშინელება იყო, თან ვერ ვუწევ წინააღმდეგობას იმიტომ, რომ მეცოდება, იმიტომ რომ ჩემზე და ჩემს დაზე არის გადამკვდარი და თავისი პირადი ცხოვრება არ გააჩნია ...
ასეთი გაწევ-გამოწევის შემდეგ მან კარი გაიხურა და სამსახურში წავიდე, მე კი ბალიში დავიფარე თავზე და ვცდილობდი არ მეტირა, ამასობაში ჩამეძინა ...
ცოტა ხანში მოვიკაზმე მზიურში წასასვლელად, ჩავიცვი კეტები, რომლებიც წინა დღეს დედაჩემს გავარეცხინე, არ ვიცი რა დაემართათ, ჩვეულებრივ დიდი მქონდა ყოველთვის ეგ კეტები, მაგრამ გუშინ წინ, რეზინის ადგილას ისე მომიჭირა მთელი დღის განწყობა განსაზღვრა ...მზეზე ეკიდა კაი ხანი და არ ვიცი, ალბათ შეიკუმშა ეს რეზინი და ისე მატკინა ფეხი, მეგონა ტერფი შუაზე გადამტყდებოდა მალე, თუმცა ეს შეგრძნება ცოტა მოგვიანებით იყო, მანამდე ტკივილი ასატანი იყო საკმაოდ...
მზიურში როგორც ყოველთვის იყო ბევრი ბავშვი, ბევრი ფერი, ბუშტი, სითბო და ყვითელი მაისური ...
მე ხატვა მევალებოდა სახეზე, მკლავზე, მაჯაზე, შუბლზე, იღლიაში და ა.შ.
შარშან რომ ვუყურე, ძალიან მომინდა მეც მჭეროდა ფუნჯი და წელს ეს სურვილიც ავიხდინე, თუმცა რომელი ...
up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down up & down
ანუ მოსახატი ბავშვი პატარა იყო შესაბამისად დაბალი down, მოსახატი ბავშვი, მოზარდი, ზრდილი მაღალია up და ასე სადღაც 4 საათი : )) + ამას ჩემი ურჩი კეტები = ჩემს კოჭლ ფეხებს...
მაშინ ვფიქრობდი, რომ მსგავსი ტკივილის გადმოცემა სიტყვებით უბრალოდ შეუძლებელია, ამ ტკივილის გასაგებად შენც ასევე უნდა გტკიოდეს ...
ძალიან მინდოდა შარშანდელივით ვყოფლიყავი გუშინ :(
დაღლილი მოვიდა
5ის წუთებზე მომიწია წამოსვლა სახლში გამოსაცვლელად, წარმოუდგენლად მტკიოდა ქვედა კიდურები, მარშუტკაში ბავშვმა დამაბიჯა და მოვკვდი, მერე ვიღაც ქალმა ხელში აყვანილი ბავშვი ამოიყვანა და ამ ბავშვმა თავისი ბოტასის ძირი აღბეჭდა ჩემს შავ შარვალზე, სხვა დროს ამაზე არ მექნებოდა რეაქცია, მაგრამ იმ წუთას ყველა ბავშვი მძულდა მთელს დედამიწაზე, მარიამის ტყუპების გარდა ...
მერე მძღოლმა კინო საქართვეოსთან ასასვლელი გადაკეტილიაო და ქსნის ქუჩით წავიდა, ღმერთო, ქსნის ქუჩიდან ჩემ ქუჩამდე ფეხით სახლის კარი მოვიხურე თუ არა ღრიალი ამიტყდა, დედაჩემს მივწერე ასე და ასე ვარ და რატომ მაიძულებ ასეთ მდგომარეობაში იქ წასვლას? არანაირი პასუხი ...
თან 5 ხდებოდა და მე ჯერ კიდევ სახლში დავძრწოდი ოთახიდან ოთახში ჩაუცმელი და ვბღაოდი ... ყველაფრის გამო ...
საშინელი დღე იყო, უსაშინლესი ...
ჩემი კლასელი შემხვდა მზიურში და მითხრა შენს ბლოგს ვკითხულობო,--- ა?
ვერასდროს წარმოვიდგენდი, რომელიმე ჩემი კლასელი ჩემს ბლოგს თუ მოაგნებდა, ხო ასე მითხრა მომეწონა, ძაან შევყევიო : )
ასე რომ WELCOME ანანო

hiccough

2009-05-24T11:24:00.000-07:00

გუშინ გრეის მე-5 სეზონის მერომელიღაცე სერიას ვუყურებდი და ნუ იქ ერთი მომენტია, როდესაც მერედითის და იზის ეუბნება, რომ ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენის შანსები გამოსახული პროცენტებში, სისულელეა, აი მაგალითად დედაჩემი სლოკინით მოკვდაო, მისი გადარჩენის რამდენი პროცენტი არსებობდაო? - 100 ... ხოდა მაინც მოკვდაო ...
და მე მაშინვე ჩავფიქრდი სლოკინზე, თან გამახსენდა, რამდენიმე დღის წინ ალეკოს რომ აუტყდა სლოკინი და რომ მკითხა რის გამოაო და რომ არ ვიცოდი, სახლში ამოსულმა დავგუგლე და ნუ რაც გავიგე ეს არის დიაფრაგმის ზოლის სპაზმი... იმედია არ ვცდები ...
იმის გარკვევა კი ამ სპაზმს რა იწვევს დამეზარა ...
ხო ნუ ისიც გავიგე, რომ ბევრი შინაგანი ორგანოს დაავადებას შეუძლია ეგ გამოიწვიოს, მათ შორის ღვიძლის სერიოზულმა პრობლემებმა ...
მოკლედ ...
სერია დამთავრდა თუ არა ამიტყდა სლოკინი :D
სადღაც ნახევარ საათში ისევ, მერე საღამოს, დღეს დილით, დღეს შუა დღეს და ეხლა ...
ამ პოსტს რამდენი წამიანი ინტერვალით ვწერ, გასაგები მიზეზის გამო : D

შ ე ვ წ უ ხ დ ი

მეც მერედითის დედინაცვლის ბედი ხომ არ მელის???

wochenende

2009-05-18T03:42:00.000-07:00

პარასკევს გადავწყვიტე არ წავსულიყავი ფესტივალზე
ალეკოს ველოდებოდი სახლში და ის უბრალოდ არ მოვიდა :D
განრისხებული მესიჯი მივწერე სადღაც 9საათზე : tu ar modixar momwere, rom ar gelodo ra"
ნუ მოკლედ დრო გამომეპარა, ვრეპეტიციობდითო ... OK...

გვიან მოვიდა ქეთი და ხვალ მანგლისში მივდივარო, სადღაც 7 კაცი ჩამომითვალა კიდევ ვინ მოდიოდა და შენ და ალეკოც წამოდითო, მეთქი მე გაbრაზებული ვარ და შენ მიწერე :D
ინგლისურის და ჩეხურის გაცდენა მიწევდა :(
სადღაც 1ზე მანგლისში ვიყავით, სულ 10 კაცი.
მიუხედავად იმისა, რომ ნე პრიჩომ ვიყავი იმ სიტუაციასთან და ნუ მაგალითად ძალიან მეზარებოდა და მარტივად რომ ვთქვა არ მინდოდა ჩავბმულიყავი მაგიდასთან წამოჭრილ ნებისმიერ დისკუსიაში, შემიძლია ვთქვა, რომ მესიამოვნა იქ ყოფნა.
ჯერ ერთი დიდი ხანი არ ვიყავი ნამყოფი მანგლისში და სულ მქონდა დავიწყებული რა ლამაზი და მშვიდია იქაურობა, თან "საზაფხულო სეზონი" არ იყო ჯერ და როშები და ტყეები სულ ცარიელი ...
ამინდიც ძალიან კარგი, მზე, ნიავი, მინდვრები, ტყე, ყვავილები ... მოკლედ იდიალური გარემო 2 ე.წ. შეყვარებულისთვის ...
ბევრი ვისეირნეთ ტყეში, აი ძალიან ბევრი ... მარტოებმა ...
ერთი გოგოს დაბადების დღე იყო 12 საათის მერე, ანუ კვირას და რაღაც აღვნიშნეთსავით, ნუ მე პირდად ი სიტუაცია მღლიდა ...
არც დომინოს თამაში ვიცი, არც კარტი გამომდის კარგად, ნუ მაფიოზობანას თამაშშიც პოლნი პრაფანი აღმოვჩნდი, თან რამდენჯერმე ალეკომ დამგრუზა და აუ ბოლოს ძაან მომეშალა ნერვები და მეთქი ხმას აღარ გავცემ, არადა მაგარ სისულელეზე ... ნუ ბოლოს ბოდიში მომიხადა და მეც მივხვდი, რომ ეს ის არც ადგილი იყო და არც დრო, როდესაც მასთან უნდა მეჩხუბა, ნუ პრინციპში არც მიზეზი იყო შესაბამისი.

ხო, ნუ აღსანიშნავია, რომ ისეთ ჰიპერაქტიურ ხალხთან ერთად ვიყავი ცოტა შევწუხდი ჩემი პასიურობით, ან პირიქით :))))
დილით საუზმობის შემდეგ ყველა ეზოში გავიდა, ანუ მაგიდაც მე ავალაგე და ოთახიც მე დავგავე :D
წასვლამდე, ანუ ავტობუსის გასვლამდე სადღაც 1:30 რჩებოდა, მე და ალეკო ტყეში ავედით, ვგირჩაობდითსავით, მიზანი არც ერთს გვქონია, აღმოჩნდა, თუმცა ერთხელ ძაან მწარედ გამარტყა ხელზე და ერთხელაც თავში :))))

ისე მეზარებოდა მგზავრობა, ისე ისე ვერ გადმოვცემ ...
მერე დელისიდან სახლამდე, კოშმარი იყო ...
უდაღლილესი ვიყავი სახლში, ლოგინის და აბაზანის მეტს ყველაფერს აზრი და მნიშვნელობა ჰქონდა დაკარგული, 10 საათამდე მეძინა

ნუ ცუდი ის იყო, რომ ფესტივალზე ერთხელაც კი ვერ წავედი ...
კვირას კი მოვასწრებდი, მაგრამ როგორც აღვნიშნე ლოგინს ბევრად დიდი მნიშვნელობა აღმოაჩნდა გადამწყვეტ მომენტში

ესეც ალეკო და ჩემი კეტები

confirmation of acceptance

2009-05-14T02:20:00.000-07:00

გუშინ უჩვეულოდ კარგ ხასიათზე იყვნენ ჩემი და ალეკო, როდესაც კომპიუტერთან დავჯექი და yahoo-ს მეილზე შევედი, 1 new mail
საბჯექთში "Tallinn Summer School" ეწერა და მივხვდი, რომ ის ის იყო ...

Political Landscape of Georgia

სულ რაღაც 1000 ევრო მჭირდება, რომელიც რა თქმა უნდა არ მაქვს, სულ რაღაც ... :((

ვის მივმართო დახმარებისთვის?
მახსოვს ადრე დედაჩემის სამსახური ბევრს უხდიდა სწავლის ფულს ...
რამე მაგდაგვარს სხვა კომპანია ან ფონდი არ აკეთებს ნეტა?

:(

what am I born to do?

2009-05-11T08:28:00.000-07:00

არა, ხომ ვამბობდი?

დამტოვეთ ჩემს მოჩვენებებთან მარტო episode 2

2009-05-11T07:58:00.000-07:00

დაპირებისამებრ :
ალეკო ვნახე დღეს ცოტა ხნით, მართალია საკმაოდ უსიამოვნო საუბარი გვქონდა და ერთი სული მქონდა ის როდის დამთავრდებოდა, თუმცა კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი, რომ პრობლემებზე სჯობს საუბარი, ვიდრე თვალის დახუჭვა და გადაყლაპვა, რადგან საუბრის შემდეგ მართალია სულ ვიჯღანებოდი, მაგრამ მაინც მომეშვა გულზე და ყველაფერმა გაიარა, თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ გუშინდელი პატარ-პატარა ფაქტები ჩემი მოჩვენებები იყო.

მთელი დღე ძალიან მტკიოდა ფეხი,რომელზეც იმ მოზვერმა კაცმა დამაბიჯა, ვისზეც episode 1-ში მქონდა საუბარი.
(ძალიან ჩახუჭუჭებულ წინადადებებს ვწერ, რას იტყვით? :user: )
იმდენად, რომ ჩეხურზე ვერ წავედი, არადა ვაკეში ვიყავი უკვე, აღასპერი ვნახე, აი ეს გადმომცა

ამის მსგავსი ბტაფორია უნდა გაუკეთოს ჩემმა დამ, რომელსაც უკვე რამდენი ხანია ვპირდები ბლოგს გავაკეთებ შენს "შემოქმედებაზე"-თქო.
აღასპერმა კონფერენციაზე დამპატიჟა 20-ში, კი ვიცი არ დაგაინტერესებს სტომატოლოგიაზე, მაგრამ ტორტი იქნება ბევრი და ჭამე მაინცო :В

დამტოვეთ ჩემს მოჩვენებებთან მარტო

2009-05-10T14:09:00.000-07:00

ბოლო რაც დავპოსტე იყო ჩემი განაწყენებული, არააგრესიული მონოლოგი იმის შესახებ, რომ ჩემმა ახლო მეგობარმა არ მამცნო ცოლობა რომ სთხოვეს და რომ ეს ამბავი სხვისგან გავიგე, რაზეც იყო ცუცქას კომენტარი, რომელიც მირჩევდა დასკვნა ცხელ გონებაზე , თუ გულზე არ მახსოვს, არ გამომეტანა ...
ამას მოჰყვა ჩვენი საკმაოდ ხანგრძლივი საუბარი skype-ში და წყენამაც მაშინვე გადამიარა, თუმცა იმედგაცრუება მაინც იყო, თუნდაც იმ ერთი არგამოგზავნილი sms-ის გამო.
საკითხის ამოწურულობის გამო ზემოთხსენებული პოსტის არსებობა აღარ ჩავთვალე გამართლებულად და უმალ დრაფტებში გავუშვი.
თუმცა, შემდეგ ვინანე, უმჯობესი იქნებოდა update გამეკეთებინა და დამეწერა რომ პრობლემა აღარ არსებობს.
ცხოვრებაც ხომ პრობლემები და შემდგომში მოძებნილი გამოსავლებია (OMG)
ეს იყო ჩემი ბოლო გამოჩენა ბლოგზე...

დღეს მე და ნანა ვიყავით შორენასთან, საშინლად მინდოდა ლუდი, ცოტა დავლიეთ, n რაოდენობით მზესუმზირა ვჭამე და ვინ იცის ხვალ თინეიჯერივით გამომაყრის სახეზე ...

როგორც მოგეხსენებათ შორენა აპირებს ოჯახის შექმნას და ნუ აი რაღაც ძააან ქალური საუბრები გვქონდა ...
სახალისო იყო ...
თან წინა დღეს ანუ გუშინ ვუყურე ფილმს He's Just Not That Into You იქიდან გამომდინარე, რომ ალეკოსთან ერთად ვუყურებდი და მას საშინლად არ აინტერესებდა ფილმი, ნორმალურად ყურება ვერ მოვახერხე, მაგრამ რაც დავიჭირე საკმარისი იყო იმისთვის, რომ მომწონებოდა, როგორც სუფთა "გოგუშკური"
იშვიათად მინახავს ასეთი რეალური დიალოგები ...
თითქოს რომელიღაც მეგობარი ლაპარაკობს შენი, ან უარესი, თავად შენ :D
დღეს იქ ყოფნისას ძალიან ბევრჯერ გამახსენდა ეს ფილმი : ))

-
ხო მართლა, თმა შევიჭერი ...
ბოლოები საშინელ დღეში მქონდა, თმით უფრო კარგად გამოვგვიდი სახლს, ვოდრე ცოცხით მაცივრის უკან რომ გდია.
დამენანა, სახლიდან გასვლამდე დაღლილს:

[5/10/2009 17:32:15] scatterbrain: :D
[5/10/2009 17:33:30] scatterbrain: cavedi exla me
[5/10/2009 17:33:39] scatterbrain: fsiqologiurad movemzado tmis shechristvis
[5/10/2009 17:33:45] scatterbrain: sagamos tu ar shemovedi skypeshi
[5/10/2009 17:33:50] scatterbrain: mtkvarshi medzebet
[5/10/2009 17:33:53] scatterbrain: :vis:

სკამზე ვიჯექი უკვე რომ ვიფიქრე ეხლა ავდგები და გავიქცევი აქედან-თქო, მაგრამ ამ დროს პარიკმახერმა რატომ გაქვს ასეთი გაუხეშებული ბოლოებიო? და მეთქი რაც არის არის, ვიჭრით...
პროცესის დროს ალეკოს მივწერე:

tmas vichri :cry:

სამწუხაროდ არანაირი რეაქცია მისი მხრიდან, მხოლოდ სალონიდან გამოსვლისას მომივიდა მისი აღფრთოვანებული მესიჯი იმის შესახებ რა მაგარი ყოფილა კლდეზე ცოცვა, თუ რაღაც მაგდაგვარი ...
მერე საღამოს ვითომ უნდა მენახა და არ მოვიდა, შენ გამოდი ლესელიძეზეო, მეგობრებთან იყო, ნერვები მომეშალა და არ გავედი, წამოვედით მე და ნანა 135-ით და ერთმა უზარმაზარმა კაცმა ფეხის წინა დიდ თითზე ისე დამაჭირა ფეხი მგონი ძალიან ხმამაღლა ვიკივლე, მთელმა ცხოვრებამ თვალწინ ჩამიქროლაო რომ ამბობენ, იმ წამს მივხვდი მაგ გამოთქმის აზრს, ვერ გადმოვცემ როგორ მეტკინა, ცრემლები აკუმულირებას იწყებდნენ ჩემი თვალის უპეებში, მაგრამ თავს ძალა დავატანე და გადმოცვენის საშუალება არ მივეცი, სულ ლოყებს ვიკვნეტდი შიგნიდან სიმწრისგან ... არ არსებობს ადამიანს ასე ფეხზე დაბიჯება შემთხვევით მოუვიდეს, ასეთი სიძლიერით მხოლოდ შეგნებულად თუ იზამ ...
თან ყველაზე მეტად იმან გამაცოფა, რომ არც კი შემოტრიალებულა, ბოდიშზე ხომ არც მაქვს ლაპარაკი ...
ცალკე ალაკოზე ნაწყენი, ამან სულ გამარეკინა ...
ერთი სული მქონდა სახლში როდის მოვიდოდი, ლიკამ მომწერა სახლში დამირეკეო, რაღაც-რაღაცეებს ტელეფონში ვერ მეუბნებოდა და მესიჯებას მწერდა :D ვცდილობდი რაღაც რჩევები მიმეცა, არადა ამ დროს სულ ალეკოზე ვფიქრობდი და მის ხმაზე რომ დამირეკა...
ასეთ განწყობაზე ვიყავი, როდესაც დედაჩემმა შემომიღო კარი და მეუბნება დროზე მორჩი ლაპარაკს და ჭურჭელი გარეცხეო ...
ჩემი რეაქციით ნუ დაინტერესდებით ...

***
აწი არც ერთი პოსტის დადრაფტვას აღარ ვაპირებ, თუ რამეში შევცდები update-ს გავაკეთებ და დავწერ, რომ ვარ დებილი და სხვანაირად აღვიქვი ეს თუ ის სიტუაცია ...
***
არაფერი მეჩვენება, რასაც აქ ვწერ ის მგონია და თუ იფიქრებთ, რომ მაინც მეჩვენება, დამტოვეთ ჩემს მოჩვენებებთან მარტო

ორი ოთახი ვაკეში და ...

2009-05-01T00:53:00.001-07:00

დიახ
დამირეკეს და მითრეს, რომ ჩემი 500 ლარიანი ანაბრით TBC ბანკში მოვიგე 2 ოთახიანი ბინა ვაკეში ...
ასე არასდროს მიკივლია და მიყვირია და მიტირია და მიცინია ...
უკონტროლო და არაადეკვატური გავხდი ...
მაშინვე წარმოვიდგინე როგორ გავაქირავებდი მას და ყოველთვიურად შემოსული ფულით წლის ბოლოს წავიდოდი პრაღაში ...
შეუდარებელი განცდები იყო ...
ამას ცოტა რამე თუ შეედრება (რაც აქამდე გამომიცდია)
უკვე კარლ ბრიჯზე მეგონა თავი ...
ღამით ...
აი, დაახლოებით ასე ...

და როდესაც ამის გაბლოგვაზე დავიწყე ფიქრი -- -- - - - -- -
გამეღვიძა ...

აუცილებლად გავხსნი ანაბარს TBC-ში

ჩემი კრეტინი

2009-04-27T03:19:00.000-07:00

...so so much

ქალაქის ტელეფონი

2009-04-24T07:32:00.000-07:00

რა ცუდი რამეა ქალაქის ტელეფონი
მით უმეტეს როდესაც დავალიანების გადახდის დრო ახლოვდება და როდესაც შენს მეტი ამის გამკეთებელი არავინაა, თან იმის გათვალისწინებით, რომ თვე ისე გადის არსად ვრეკავ, არავინ მირეკავს და როდესაც მარტო ვარ სახლში საერთოდ არ ვპასუხობ ზარებს ...
პირველად ქარი იყო და დამეზარა რიგში დგომა, რომელიც სადღაც 15იოდე კაცს შეიცავდა
მეორედ უკვე მზე იყო სუსტი ქარით, მაგრამ იყო აი ეს

და აი ეს

ფიქრითაც კი არ დამიშვია დამესვა კითხვა: "ბოლო ვინ არის?", მიღებული პასუხის შემდეგ რიგში ჩავმდგარიყავი და მინიმუმ 3 საათი მეცადა ...
დღეს კი სულ 5 წუთით დამაგვიანდა
5ზე რომელ სამსახურში იკეტებიან კიდევ, იქნებ იცოდეთ ვინმემ :(
ხვალ ტელეფონს გათიშავენ გადაუხდელობის გამო...
ნუ ი პუსწ

***
აღიარეთ, რომ უდა(ვ)ოდ საინტერესო პოსტი იყო

ადექი და შენ თვითონ გადახტი

2009-04-14T04:52:00.000-07:00

გამარჯობა, მე არ ვარ ქართველი :drug:

2009-04-09T06:58:00.001-07:00

facebook-ზე ტესტი შევავსე სახელწოდებით: "ხარ თუ არა ქართველი?"
აი შედეგიც

დიახ, მე ჯერ ადამიანი ვარ და შემდეგ ერთ-ერთი ეთნიკური ჯგუფის წევრი

Handy kaputt

2009-04-01T06:51:00.000-07:00

ელემენტი თავის ბუდეში აღარ ჩერდებოდა და სკოჩი გადავაკარი :)
რას ჰგავს
თუმცა რა ჩუმი გახდა კლავიატურა და მესიჯების წერა ორმაგად სასიამოვნო ...
მე-4 წელია მაქვს, ამას შემოევლოს ჩემი ცხოვრება

I DON'T WANNA CLOSE MY EYES

2009-03-31T04:41:00.000-07:00

რა ძალიან დიდი ბედნიერებაა სიზმრები რომ არასდროს მისრულდება

ჯერ იყო და ალეკოს დავშორდი, თან რატომღაც ამის შემდეგ ჩემს სახლში მოვიდა, ვცდილობდი ჩავხუტებოდი და ახლოს არ მიკარებდა

შემდეგ ვიღაც მოხუცმა გერმანელმა გამაუპატიურა სან ზონის ერთ-ერთ მაღაზიაში ( მარტი არაფერ შუაშია, ძალიან განვიცადე )

End of the rainbow

2009-03-30T03:10:00.000-07:00

ამ ბლოგზე ვიპოვე ეს ფოტო და შემშურდა

განა ეს არ არის ტრაგედია?

2009-03-30T02:51:00.001-07:00

პაიკის სევდა

2009-03-27T09:24:00.000-07:00

15 მოსთ რაღაცნაირი სიმღერა პლეერში
ჩემოშვებული ცხვირი
და
ჩაბნელებული ოთახი
დილიდან, უფრო ზუსტად კი შუა დღიდან საშინელ ხასიათზე ვარ...
შეგრძნება, რომ ცხოვრება დამცინის და თან არც დამცინის, იმიტომ რომ ალეკო მყავს ...
ანუ ბოლომდე მომდურების საშუალებას არ მაძლევს და ეგ უფრო ცუდია
დღეს შორენა, ჩემი უახლოესი და სტუდენტობის პირველი მეგობარი 22 წლის გახდა და მე ეს ღამის პირველის ნახევარზე გაგზავნილი მესიჯით აღვნიშნე, სხვა არაფრით ...

არ ვიცი, სხვანაირად უნდა იყოს თითქოს ყველაფერი, ისე მინდა ეხლა ნანა და შორენა ...
ბოდიალი ქუჩაში და ერთი ბოთლი ლუდი
აი ისე, ადრე როგორც იყო
ძალიან მწყდება გული ამაში რომ გადაიზარდა ჩვენ სამის მეგობრობა
გვეზარება თითქოს ერთმანეთი
რატომ უნდა ხდებოდეს ასე?
არადა მინდა ამ დღეს ერთად ვიყოთ სამივე და რაღაც სისულელეებს ვაკეთებდეთ, როგორც ადრე
და მხოლოდ ამ დღეს?
სხვა ნებისმიერ, ჩვეულებრივ დღეს, თუნდაც შაბათ-კვირას
თუნდაც თვეში ერთხელ
ისეთები ვიყოთ, როგორც ადრე, ძალიან განსხვავებულები, მაგრამ მაინც ერთად და რავიცი რა ...
ისეთი შეგრძნება მაქვს, თითქოს მთვრალი ვარ ...
წეღან კარზე კაკუნი იყო, დედაჩემი მეგონა და მამაჩემის მამიდაშვილის ცოლი აღმოჩნდა, ნუ ეს ქალი ერთადერთია ვინც ასეთი ტიპის ნათესავთაგან გვექონტაქტება აქტიურად და ჩვენც გვიხარია, რომ გვეკონტაქტება, რუსია და მიხარია რუსულად რომ ველაპარაკები, თორემ მაგრად მავიწყდება ...
ვიჯექით Travel-ს ვუყურებდით და ალაგ-ალაგ ვსაუბრობდით სანამ დედაჩემი მოვიდოდა, მომიყვა მისი შვილის სამსახურის ამბებს და იმას, თუ რა წარმატებულია ის თავის საქმეში და ა.შ.
მე კი 21 წლის ასაკში ჯერ იმაშიც არ ვარ ჩამოყალიბებული რამდენი კოვზი შაქარი მომწონს ჩაიში . (ბლაჰ)
მერე ალეკომ დარეკა სახლის ტელეფონზე, რას შვრებიო და მეც ვუთხარი, რომ ვალя-ს ვართობდი დედაჩემის მოსვლამდე, ვიღაც ქალებს რომ ასწავლის სიმღერას იმათთან უნდა წასულიყო და მეზარებაო, შენზეც მითხრეს წამოიყვანეო და აი აქ უცებ ვაპირებდი თქმას, ენის წვერზე მედგა სიტყვები, რომ კაი წამოვალ და ვდრუგ ამბობს: "ხო კაი წადი ეხლა, შენც არ გცალია" და ეს სიტყვებიც ენის წვერიდან სადღაც უკან გავაგზავნე, დრაფტებში :(
წეღან ნანამ დამირეკა დღეს რას ვაპირებთო? მეთქი რავი ...
შემდეგ ცოტა ხნით ჩემთან გამოსვლა შევთავაზე, 2-3 ჭიქა შავი (ხო კაი წითელი) ღვინო მეგულებოდა მაცივარში, რომლის დალევაც მარტო მომიწევს ვგონებ, რადგან ახლა მომწერა ვერ გამოვალო.
და ვსვამ კიდეც, ხოდა ჯუჯ, ნანუცი მე რომ მიყვარხართ ისეთებს გაგიმარჯოთ

პოსტის წერისას გამოყენებულ იქნა შემდეგი მუსიკა:
My Morning Jacket - Dondante
- Into The Wood
The Smashing Pumpkins - Blank page
Sara Lov - New York
Tom waits - Alice
The Cure -Going Nowhere
Joy Division - The Eternal
Radiohead-Last Flower
Pain of Salvation- Undertow
devics-Heaven please
-prelude
Anathema -One Last Goodbye
Are you there?
Temporary peace
Fragile dreams...

ამ ფოტოში ძალიან მახინჯი ვარ, მაგრამ იმდენად მინდოდა ჩვენი ფოტო დამედო და აღმოვაჩინე, რომ სამივეს ერთად სხვა არ გვაქვს :(

ღნავილ პოსტი

2009-03-27T05:59:00.000-07:00

სულ მცირე მიზეზი მჭირდება ბოლო დროს გულამოსკვნილი ტირილისთვის...
გუშინ ალეკომ მომატყუა შენი ფოტოების ფოლდერში შევედი და ბანკეტის ფოტოები დავათვალიერეო და ტირილი დავიწყე...
ჩემი და მეგობართან აპირებდა დღეს წასვლას და შემომთავაზა წამოდიო, დავფიქრდი და დავთანხმდი.
მეთქი ვიბანავებ უცებ, გავშრები და წავიდეთ...
გავშრი, თმასაც რაღაც მოვუუხერხე და ოთახში ჩასაცმელად შესულმა სარკეში ჩახედვისას აღმოვაჩინე,რომ აქა იქ წარბი მქონდა მობიბინებული, ვტაცე პინცეტს ხელი და შევუდექი არასასურველი თმის ამოძირკვას, ამ დროს ეს ჩემი ფსიქოპატი და შემოვარდა ცეცხლითა და მახვილით ოთახში და დაიწყო ყვირილი, რომ აი რა დროს წარბების ამოღებაა და გვაგვიანდება (დაგვიანება და თეატრში ვიცი ან რამე კონცერტზე) და შენ კიდევ არ ჩაგიცვამს და მსგავსი ...
იდეაში მისი ასეთი გამოსვლები მაგრად მკიდია და არ ვაქცევ ყურადღებას. სხვა დროს ჩემი ordinary მე მშვიდად და აუღელვებლად გააგრძელებდა წარბების ამოღებას, დღეს კი ღნავილი ამივარდა და თავის მართლება დავიწყე მსგავსი ფრაზებით "რა გინდა 2 წუთიც არ არის რაც წარბს ვიღებ და 15 წუთში ვიბანავე ..."
თან ვხვდებოდი, რომ აფექტის მდგომარეობაშ მყოფ ჩემს დასთან არანაირ საუბარს აქვს აზრი, მაგრამ მაინც დაჟინებით ვაგრძელებდი თავის მართლებას, ბოლოს გამოვუცხადე, რომ მასთან ურთიერთობის ბოლო რესურსი ამოვწურე და აღარ მინდა მასთან კონტაქტი და შესაბამისად მის მეგობართან წასვლაზაც უარი ვთქვი, თავის მხრივ მანაც გამომიცხადე, რომ საშინელი ხასიათი მაქვს და რომ ძალიან აინტერესებს საერთოდ ხალხი როგორ მიძლებს ...
გაიხურა კარი და წავიდა, სადღაც 30 წთ ხმამაღლა ვიტირე, ამ 30წთ-ის განმავლობაში 2-ჯერ დამირეკა და მთხოვა ჩამეცვა და წავსულიყავი, გაჩერებაზე დაგელოდებიო, ორივეჯერ ვუღრიალე და გავუთიშე...
ახლა დავმშიდდი ცოტა.

***
მე-2 დღეა გაზი არ მაქვს და შესაბამისად საჭმელი...
მშია